Мақолаҳо

«Ахбор.ком»-у «Бомдод.ком» ё худ лубиёву каду

Рӯзҳои охир дар шабакаи интернетӣ сомонаи наве бо номи  «Бомдод.ком» фаъолияти худро оғоз намудааст. Аслан вақте ба мақолаҳои ин сомона назар меафканӣ, саропо мазмуни иғвогароёна ва беасосро нисбати Тоҷикистон ба нашр расонидааст. 

Банда пас аз мутолиаи мақолаҳои дар сомонаи нвтаъсиси «Бомдод.ком» нашр гардида, хостам хома ба даст гирифта, барои ҳимояти миллату кишвари худ якчанд, сухане бинависам.

Аз хотир набояд баровард, ки ҳануз санаи 08.04.2020 Ҳалномаи Суди Олии ҶТ оиди бастани сомонаи «Ахбор.ком» дар ҳудуди ҶТ ва манъи воридоту паҳни аудиосабтҳо, видеонаворҳо, рӯзномаю адабиёт ва варақаҳои онҳо дар Ҷумҳурии Тоҷикистон содир шуда буд. Ҳафтае гузашта, сармуҳаррири сомонаи мазкур Мирзои Салимпур оиди қатъ намудани фаъолияти «Ахбор.ком» дар сомонаи интернетӣ эълон кард. Аммо, чандруз қабл М.Салимпур фаъолияти «Ахбор.ком»-ро қатъ накарда, номашро ба «Бомдод.ком» иваз намудааст.

Қаблан, низ сармуҳаррири ин сомона Мирзои Салимпур, ба ташкилотҳои террористӣ-экстремистии «ҲНИ», «Паймони миллии Тоҷикистон» ва дигар созмону гуруҳҳои террористиву экстремистӣ хидмат мекард.

Мирзои Салимпур фирефтаи гуруҳҳои террористӣ-экстремистӣ гардида, «Ахбор.ком»-ро қаблан ба минбари асосии гуруҳҳои ифротӣ ва террористӣ табдил дода буд. Имруз навбат ба «Бомдод.ком» расидааст.

Мардуми тоҷик то ҳол дар хотир дорад, ки дар оғози соли ҷорӣ кишвари азизи мо ва умуман тамоми дунёро паҳншавии бемории «Ковид-19» ба ташвиш овард, сармуҳаррири «Ахбор.ком» ё худ «Бомдод.ком»-и имрӯза бо баъзе аз хоинони миллати тоҷик дар Аврупо истода, аз бемории ба сари мардуми тоҷик омада, хурсандӣ карда буданд.

Мирзои Салимпур, соат ба соат маълумотҳои бофтаву сохтаи беасос ва носаҳеҳро аз куҷое пайдо намуда, то имрӯз шумораи гирифторони бемории «Коронавирус»-ро даҳҳо маротиба зиёд нишон медиҳад.

Салимпури курнамак, Ҳукумати ҶТ-ро ба ин ҳамаи ҳолат гунаҳкор намуда, бо ин роҳ худро мехоҳад «дилсузи мардум» нишон диҳад. Аммо Салимпури хоин бояд бидонад, ки суханони душмани миллатро мардуми тоҷик кайҳо пай бурдаанд ва ба мақолаҳои беасоси ӯ дигар касе бовар нахоҳад кард.

Мардуми тоҷик бояд имруз зиракии сиёсиро аз даст надиҳанд, зеро то имрӯз  сомонаи «Ахбор.ком» ба мағзшуии ҷавонону наврасони ноогоҳ машғул буд, аз ин пас номи сомонаи террористиву экстремистиро М.Салимпур ба «Бомдод.ком» иваз намуда, мехоҳад фаъолияти иғвогаронаи худро боз густариш диҳад.

П.Саодатқамов, нафақахур,

 сокини ноҳияи Шуғнон

Муфаcсал...

Парчам - рамзи давлатдории миллӣ

Ҳар сол рузи 24-уми ноябр дар саросари Ҷумҳурии Тоҷикистон рузи Парчами миллӣ ҷашн гирифта мешавад.

 Парчам ҳамчун рамзи миллӣ ва давлатдорӣ дар ҳаёти мардуми тоҷик эҳтирому мақоми баланд дорад. Дар оғоз Парчам ҳамчун рамз ё нишонаи даъват, муттаҳидӣ ва мубориза ашёи гуногунро дар бар гирифта, муносибати одамонро ба ин ё он ҷамъият, масалан ба қабила, сипоҳ, дину ойин ва ғайра ифода мекард.

Дирафши Коваи оҳангар муқаддасоти беназири рамзи ғурури миллӣ ва мояи ифтихор барои таъмини ваҳдату ягонагӣ ба шумор мерафт. Дар китобҳои таърихӣ ва достонҳои безаволи миллати мо нақлу ривоёти фаровоне ҷо доранд, ки ҳамагӣ аз ҷонсӯзиву ҷонсупории қаҳрамонони миллӣ барои ҳифозати парчам ҳикоят мекунанд. Суннати дерини ниёкони мо будааст, ки агарчӣ дар ҷангу набардҳо ба шикаст мувоҷеҳ мешуданд, пеш аз ҳама, кӯшиш менамуданд, ки парчами миллиро бо худ бубаранд, то он ба дасти душман нарасад. Маҳфуз доштани парчам ва бо он ҷонсупорӣ намудан бузургтарин пирӯзӣ барои миллати мо будааст ва пайванди ҳамин ҳикмати беназири ниёкон ба зиндагонии воқеии мардуми мост, ки то кунун маросими қасамёдкунӣ зери ин ливои муқаддас сурат мегирад.

Рангҳои Парчами миллии тоҷикон сурху сафеду сабз ҳастанд, ки аз бостон то замони мо расидаанд. Дар он рӯзгор ранги сафед вижаи рӯҳониён, сурх вижаи размиён ва кабуд вижаи мардум (кишоварзон ва чорводорон) будааст. Ранги севум ба ҷойи кабуд сабз гаштааст.

Албатта, мо наметавонем Рузи Парчами миллиро бе заҳматҳои шабонарузии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ёдоварӣ намоем. Сарвари давлати тоҷикон бо ғамхории беандозааш тавонист ба мардуми тоҷик сулҳ оварад, муқаддаоти миллиашро аз нав эҳё намуда, кишварро аз парокандагӣ наҷот диҳад.

Ҳоло бо дили пур гуфта метавонем: Пешвои миллат таъмини пурраи Ваҳдати миллиро фароҳам овард ва мардуми кишварро барои бунёд намудани давлати навини мутобиқ ба замони муосир раҳнамун сохт. Савол ба миён меояд бо кадом роҳ, бо саъю талош ва заҳматҳои кӣ? Беихтиёр тамоми таърихи тоҷикон дар пеши назар ҳар як инсони солимфикр варақгардон гардида, симои ин марди бузург, устувор ва сарсупурдаи миллат бо чашми қалб намоён мегардад.

Оре! Он дақиқаҳое, ки Истиқлолияти кишвари мо чун киштии дар баҳри пур аз тазодду тӯфонӣ ҳаводис, аз нооромиҳои андешаҳои нохалафон ҳар тараф алвонҷ мехурд, фаромӯш нахоҳанд шуд ва таърих инро сабт менамояд. Лекин ба бахти мардуми Тоҷикистон барои наҷоти ин киштӣ Худованд ба мо инсонеро ато намуд, ки нахустин қадамаш баҳри наҷоти мардум нерӯи хешро равон намуд. Ҳамин саробон буд, ки бинои шикастаи иқтисодӣ, сиёсӣ ва маънавии миллати тоҷикро куллан аз нав эъмор карда, Тоҷикистони азизамонро дар арсаи сиёсии ҷаҳон ҳамчун як давлати мустақил ва озод нишон дода тавонист.

Он суханоне, ки аз қалбу нияти неки Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми телевизиониашон ба муносибати Рӯзи Парчам санаи 23-юми ноябри соли 2010, рангҳои парчами миллиро «Ифодагари роҳи таърихии халқи Тоҷикистон ва баёнгари арзишҳои фарҳанги миллӣ ва сиёсӣ» дониста, гуфтанд:

“Ранги сурх – рамзи муборизаву ҷоннисории халқ барои озодӣ ва истиқлол, ранги сафед – нишони бахту саодат, умеду орзу ва ранги сабз – нишонаи сарсабзиву шукуфоӣ, сарбаландиву хуррамӣ ва абадият мебошад. Дар байни парчам тасвири тоҷ ва ҳафт ахтар ҷой гирифтааст, ки он ишора ба решаҳои таърихии давлатдории Тоҷикистони соҳибистиқлол мебошад”.

Дар китоби «Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ» вожаи «Парчам» байрақ, ливо ва пӯпаки абрешимин, ки ба байрақ баста мешавад ифода ёфтааст.

Вожаи «Дирафш» чун олоти нӯгтези дастадор барои сӯрох кардани чарм ва гузаронидани сӯзан, парчам, ливо, байрақ, дирафши ковиёнӣ, дирафши сурх, дурахш, дурахшидан, тобандагӣ, дурахшиш ифода ёфтааст.

Куҳантарин намуди кишвардории тоҷикон парчаме бо номи «Дирафши Ковиёнӣ» будааст, ки онро «Ахтари Ковиёнӣ» низ хондаанд. Ин нуктаро Фирдавсӣ дар «Шоҳнома»-и безаволи худ чунин тасвир кардааст:

Аз он чарм, к-оҳангарон пушти пой,

Бипӯшанд ҳангоми захми дарой.

Ҳамон Кова он бар сари найза кард,

Ҳамон гаҳ зи бозор бархост гард…

Чу он пӯст бар найза — бар дид кай,

Ба некӣ яке ахтар афканд пай.

Биёрост онро ба дебои Рум,

Зи гавҳар бар ӯ пайкару зар-ш бум.

Бизад бар сари хеш чун гирдмоҳ,

Яке фоли фаррух пай афканд шоҳ.

Фурӯ ҳишт з-ӯ сурху зарду бунафш,

Ҳаме хондаш «Ковиёнӣ дурафш».

Санаи 24-уми ноябри соли 1992 дар Қасри арбоб дар Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Нишон ва Парчами нави давлатӣ қабул гардид. Моҳи сентябри соли 2011 ба муносибати 20-солагии Истиқлолияти давлатӣ баландтарин парчам дар ҷаҳон (165 метр) бунёд шуд, ки он ба китоби Рекордҳои Гиннес ворид гардид.

Парчами навини Тоҷикистон имрӯз ҳамчун баёнгари Истиқлолу озодӣ, ҳувияти миллӣ ва нишони ҳастӣ моро ба сӯи корномаҳои созандаву бунёдкор ҳидоят мекунад. Ҷавонони фаъолу ватандӯстӣ мо бо нишон додани қудрату тавони зеҳниву фикрӣ, ақлониву ҷисмонии хеш мояи парафшонии Парчами миллии мо дар саросари олам гардидаанд. Дастовардҳои варзишгарон ва намояндагони дигар бахшҳо бори дигар моро итминон мебахшад, ки ҷавонони миллати азизамон бо дарки оини ватандорӣ ва шинохти муқаддасоти миллӣ садоқат ба меҳанро собит намуда, ҳамеша барафрозандагони Парчами миллӣ ба унвони рамзи шукӯҳу ифтихори миллӣ ҳастанд ва хоҳанд монд.

Директори китобхонаи вилоятии

 ба номи А.Рўдакӣ Г.Орумбекзода

Муфаcсал...

Аз шарри “Ахбор.ком” раҳидем

Мирзои Салимпур, ки дар миёни ҷомеаи журналистии тоҷик ба унвони фурӯхташудатарин намояндаи ин соҳа эътироф шудааст, бо нашри “изҳорот”-е гуфт, фаъолияти сомонаи иғвопарокани “Ахбор.ком” (маъруф ба лоиҳаи “Ахбор.ком”)-ро қатъ мекунад.

Дуруст, ин “қатъи фаъолият” як тасмими маъмулист, ки аз муваффақ нашудани Саимпур ва сомонааш дарак медиҳад, ё ба қавли дигар, аслан, хабари беарзишест, ки ҳеч намеарзад, биншиниву вақту нерӯ сарф карда, ба таҳлил бигирӣ.

Шояд воқеан, чунин мебуд, агар ин тасмим дар пасманзари муваффақона баргузор гардидани интихоботи президентӣ дар Тоҷикистон гирифта намешуд.

Ба назари инҷониб, тасодуф нест, ки маҳз баъди баргузории интихоботи муваффақ ва орому босуботи президентӣ дар Тоҷикистон ва ҳамин тавр, бошукуҳ ва мутантан баргузор гардидани маросими савгандёдкунӣ, ин лоиҳаи хориҷии таъсиргузорӣ ба интихобот аз анҷоми худ дарак дод.

Аммо он чӣ ки мушаххас аст, ин аст, ки лоиҳа муваффақ нашуд. Балки ин як нокомии амиқи неруҳои ифротӣ ва сарпарастони онҳост.

Гап сари он аст, ки ҳанӯз аз замони таъсисёбияш ин сомона ҳадафи худро ба тағйири режим дар Тоҷикистон равона сохта буд. Ин, ки дар ҳар гӯшаи сомона маводи иғвобарангези марбут ба интихобот ҷой мегирифтанд, ё номзадҳои “алтернативӣ” аз ҳисоби аъзову роҳбарияти неруҳои террористӣ (дар мисоли ТТЭ ҲНИ), гуруҳҳои ифротгаро (дар мисоли “Гуруҳи й4”), мухолифин (дар мисоли ҲСДТ) таблиғ мешуданд, аз ҷумлаи ҳамин талошҳои Салимпур ва лоиҳаи “Ахбор.ком” буданд.

Мирзои Салимпур борҳо эътироф кардааст, ки сарпарасти “Ахбор.ком” хориҷиҳоянд. Баъзе таҳқиқоте ҳам нашр шуданд, ки дар куҷо, аз кӣ ва бо чӣ ҳадаф пул гирифтани ӯро фош карданд. Яъне, ин сомона ва муассисаш бо дасти худу дастури сарпарастон ба мардумситезӣ, ҳукуматбадбинӣ ва терроризмпарастӣ даъват менамуд ва аз ҳамин ҳисоб нон мехӯрд.

Ҳоло ӯ дар изҳороташ сабаби қатъи фаъолияташро ба Қарори Суди Олӣ марбут донистааст, ки гӯё “дар фаъолияти сомона мушкилоти зиёди ҳуқуқиро ба бор овард”.

Аммо нагуфтааст, ки Суди Олӣ ин сомонаро маҳз барои он ки ба Ташкилотҳои террористӣ-экстремистии “Ҳизби наҳзати ислом”, “Паймони миллии Тоҷикистон” ва дигар ташкилотҳои экстремистиву террористӣ хизмат мекунад, мамнӯъ эълон кард.

Намедонам, манъи фаъолият барои ҳамкорӣ ва таблиғи терроризму экстремизмро боз чӣ гуна тафсир кардан мумкин аст, аммо ин яқин аст, ки ҳеч як ҷомеаи демократӣ ё ҳукумати мардумсолор иҷоза намедиҳад, ки хатаре дар шакли терроризми иттилоотӣ (дар мисоли “Ахбор.ком”) зуҳур кардаву реша давонад. Қарори Суди Олӣ аз ҳамин ҷост.

Аммо “мушкилоти ҳуқуқӣ”-е, ки зикр шудааст, марбут ба ин аст, ки дигар сарпарастон ҳам муваффақ нашудани лоиҳа ва фош шудани нақшаро дарк карданд ва аз идомаи маблағгузорӣ даст кашиданд.

Дар ин чор, ки “Ахбор.ком” фаъолият дошт, дар Тоҷикистон шояд мансабдоре нест, ки мавриди таҳқиру туҳмати ин сомона қарор нагирифта бошад. Шояд хабарнигоре ҳам нест, ки Салимпур “подстава” накарда бошад.

Дар ҳар сурат, хайрият ин аст, ки ҷомеаи Тоҷикистон аз шарри ин сомона раҳо ёфт.

Муфаcсал...

Маориф аз нигоҳи Пешвои миллат

Беҳронов Ҷумъа

Ҳар як ниҳоди ҷамъиятӣ дар дид ва назари Асосгузори сулҳу ваҳдат, Пешвои Миллат, Ҷаноби олӣ, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар алоҳидагӣ қарор гирифта, нисбати он Пешвои миллат нигоҳи махсуси хешро равона карда истодааст. Маориф, ки самти асосии пешрафти кишвар маҳсуб меёбад ва онро калиди асосии пешрафти давлат номидааст, аз рўзҳои аввалин бар сари қудрат омадани сарвари мамлакат мавқеъ ва ҷойгоҳи муҳим дошта, ғамхории ҳамаҷонибаи хешро дар ин соҳа бедареғ равона карда истодааст.

Ҳанўз аз оғози ваъолияти хеш муҳтарам Ҷаноби олӣ соҳаи маорифро «самти асосӣ ва стратегӣ» эълон карда, омили асосӣ ва муҳимтарини рушд ва пешрафти давлат номида буданд. Ин соҳаи муҳими ҷамъият бо ибтикори созандаву иқдомоти Пешвои миллат ва шарофати Истиқлолияти давлатӣ бо ҷуръати тамом пешрафт намуда, ба комёбиҳои беназире ноил гардид. Дар рушди босуботи ин соҳаи муҳим пеш аз ҳама баланд бардоштани иқтисодиёт маҳсуб ёфта, ба ин хотир сол ба сол музди меҳнати кормандони маориф баланд бардошта шуда, шароити мактабҳо низ ба замони муосир мутобиқ гардид. Имрўзҳо қариб дар тамоми қаламрави Ҷумҳурии Тоҷикистон мактабҳои типи нав, литсейҳо ва мактабҳои Президентӣ барои хонандагони болаёқат сохта шудаанд, ки гувоҳӣ аз таваҷҷўҳи бемайлони ҳукумат ва шахсан Президенти мамлакат ба ин соҳа мебошад. Бо иқдоми Пешвои миллат 161 мактаби типи нав, аз ҷумла, 85 гимназия, 65 литсей ва 9 мактаби Президентӣ барои хонандагони болаёқат бунёд гардидаанд.  

Самти дигари ғамхории мамлакат ва аз он ҷумла, Сарвари давлат аз он ҳувайдо мегардад, ки ҳар як мактабҳои ҷумҳурӣ аз техника ва технологияи замонавӣ муҷаҳҳаз буда, ҳанўз аз соли 2015 аз ҳисоби фонди захиравии Президенти мамлакат 1563 компютер, 647 принтер ва ҳамчунин дар солҳои минбаъда низ чунин маблағгузориҳо баҳри таҷҳизонидани мактабҳо бо асбобҳои айёнӣ ва технологияи ҳозиразамон диққати махсус дода шуда, имрўз тамоми мактабҳои ҷумҳурӣ аз ин техналогия дар канор нест.

Бояд тазаккур дод, ки бо фароҳам овардани чунин шароит албатта пешравии хонандагон ва донишҷўён низ назаррас буда, сол то сол шумораи иштироккунандагони олимпиадаҳои байналмилалӣ зиёд шуда истодааст. Бо ин мақсад, барои дарёфт ва рушди истеъдодҳо бо қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 3 июни соли 2014 «Барномаи дарёфт ва рушди истеъдодҳо барои солҳои 2015-2020» тасдиқ кард, ки тибқи талаботи он дар вилоят, шаҳр ва ноҳияҳои ҷумҳурӣ марказҳои дарёфт ва рушди истеъдодҳо ташкил карда шудааст.

Бе сабаб нест, ки Пешвои миллат дар суханронии худ ҳанўз дар маҷлиси фаъолони Вилояти Мухтори Кўҳистони Бадахшон аз 31 октябри соли 2006 иброз доштанд, ки: «Бояд хотиррасон намуд, ки беҳбудии вазъи соҳаи маориф ва баланд бардоштани сифати таълиму тарбияи насли наврас мо дар мамлакат ба сатҳи сиёсати давлатӣ баровардаем. Бо мақсади ба эътидол овардани шароити муассисаҳои таълимии шаҳру ноҳияҳои Ҷумҳурӣ дар доираи созандагиву бунёдкорӣ дар баробари маблағгузории давлатӣ ҳар сол аз фонди захиравии Президенти мамлакат маблағҳои мақсаднок ҷудо карда мешаванд».

Бо ин ҳадафи неки сарвари мамлакат дастгириву ғамхорӣ на танҳо дар ҳаққи донишҷўён ва хонандагон пайваста ба роҳ монда шудааст, балки барои омўзгорон низ шароити мусоид фароҳам оварда шудааст. Зеро Сарвари дурандеши мамлакат омўзгорро ҳамчун чеҳраи асосии мактабу маориф эътироф карда, қайд мекунад, ки: «Муаллимро дар ҷомеаи мо ҳамчун шахси нурбашу пешоҳанги ҷомеа, тарғибгари фарзандон ба илму дониш ва инсони нексирату некном иззати эҳтиром мекунанд. Омўзгор шахсест, ки ҷомеа тақдири фарзандони худро ба умеди ояндаи нек ва ба хотири соҳиби рўзгори сазовор гардидан ба ў месупорад».    

Пешвои миллат ҳамчун шахсияти нотакрори меҳанпарасту тамаддунофари хеш ва қадришиноси бемисл нисбати таърих ва ниёгони худ таваҷҷўҳи махсус дошта, идомадиҳандаи нобиғони оламгири аҷдоди бофарҳанги тоҷик дар арсаи ҷаҳонӣ маҳсуб мешавад. Бино ба қавли шоири тоҷик Сайидои Насафӣ:

      Бе мураббӣ зери гардун мўътабар натвон шудан,

      Моҳи навро рафта рафта чарх оламгир кард.   

Ҳар сол дар Паёми худ ба Маҷлиси милии Маҷлиси олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Сарвари мамлакат барномаи яксолаи самтҳои гуногуни давлатро ироа намуда, маорифро ҳамчун самти бунёдкорӣ ва стратегӣ номгузорӣ намуда, барномаҳои мушаххасро дар ин самт тарҳрезӣ менамояд. Аз ҷумла, дар Паёми навбатии хеш аз 26 декабри соли 2019 барномаи чандинсолаи бахши маорифро эълон намуда, таваҷҷўҳи аввалиндараҷа додан махсусан, ба фанҳои дақиқ, риёзӣ ва табиатшиносиро таъкид сохта, 20 солаи омўзиши дақиқи ин фанҳоро таъкид сохтаанд: «… барои тавсияи тафаккури техникии насли наврас солҳои 2020-2040 – бистсолаи омўзиш ва рушди фанҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ дар соҳаи илму маориф эълон карда шавад».

Ба ин хотир, барои кулли сокинони Ҷумҳурии Тоҷикистон як фурсате аст, то баҳри пешрафти илмҳои дақиқ ва табиатшиносӣ саҳмгузорӣ намуда, барои тайёр намудани мутахассисони ин соҳаҳо ҳар се ниҳоди ҷомеа (оила, мактаб ва ҷомеа) бояд якдаста кўшиш намоянд, ки ба ин ҳадафи Сарвари мамлакат ноил гардида, онро сарбаландона ҷонибдорӣ намоянд. Зеро пешрафти ҷомеаи имрўз танҳо тавассути ин илмҳо сурат гирифта, барои ҳамқадами замон будан танҳо тавассути пешрафти ин илмҳо метавонем ба он ноил гардем.

Ҳамин тариқ, тазаккур бояд дод, ки Президенти мамлакат ҳамчун сиёсатмадори намоёни асри 21 ҳама вақт кўшиш менамоянд, ки ин сарзамини аҷдодияш бояд аз дигар мамолики ҳамсоя ва ғайр қафо намонда, баракс дар масоили зиёде алакай пешрафт кардааст ва мақсад дорад, ки барои пешрафти халқу кишвар ва кулли мардуми ин сарзамин кўшишҳо ба харҷ дода, танҳо бо ҷонибдории ин ниҳод, яъне соҳаи маъориф ба пешрафтҳои бузурге ноил хоҳад гардид.

Муфаcсал...

Наҳзатиҳо хеҷ гоҳ ба инсони солим табдил намеёбанд

Филми мустанади «Хиёнат» тамоми кирдорҳои ғайриинсонии ташкилоти террористӣ-экстремистии собиқ ҳизби нахзати Ислом (ташкилоти террористӣ-экстремистии Паймони миллии Тоҷикистон)-ро дар бар мегирад. Бадбахтӣ он аст, ки роҳбарияти кунунии террористони наҳзатӣ аз Ватан фирор шуда, дар хориҷӣ кишвар бо хоҷагонаш умр ба сар бурда, то имрӯз низ ба худ савол намедиҳанд, ки андешаи нопок хато мехӯрад.

Муҳиддин Кабирӣ имрӯз барои мардуми ҷаҳон як бозичаи рӯйи даст шуда, ҳамчун фишанги геопалитикӣ истифода мешавад.

Нагардад хотир аз норост хурсанд,

Ва-гар худ гӯи, онро рост монанд.

Суханро зеваре ҷуз рости нест,

Ҷамолӣ маҳ ба ҷуз нокости нест.

Аз мафҳумҳои зикршуда, хулоса баровардан мумкин аст, ки мақсади асосии ташкилоти террористӣ-экстремистии собиқ ҳизби нахзати Ислом тағйир додани фаъолияти давлат ва нест кардани генофонди миллат мебошад. Роҳбарону аъзоёни наҳзатӣ бо ҳар роҳу усуле, то тавониста истодаанд, миллати моро танқиду тақлиди бардуруғ намуда, дар расонаҳои хабарӣ ва шабакаҳои иҷтимоӣ, ҳар тариқа хабарҳои бемаъниву бемӯҳтаворо паҳн карда истодаанд. Ақли солими миллати тоҷик имрӯз дар зери таъсири идеологияи сатҳи пасти инсонии ин ноҷавонмардони заиф нест ва нахоҳад буд. Ягона амалеро, ки зидди ин нобакорон мо сокинони оддӣ анҷом дода метавонем, қабл аз ҳама ба суханони инсонфиребонаи эшон гӯш надиҳем ва аҳли ҷомеъаро аз ҳар гуна хатари шомилшавӣ ба чунин гурӯҳҳои тундгаро эмин нигоҳ дорем. Бо далелҳо воқиф гардидем, ки терроризм дин, миллат ва Ватан надорад. Инро мо дар тартибу низоми корбарии нохалафонаи роҳбарияти ин гурӯҳ Муҳиддин Кабирӣ ва ҳаммаслаконаш баръало дида метавонем. Ҳар як сатри наворҳо моро ҳушдор медиҳанд, ки наҳзатиҳо хеҷ гоҳ ба инсони солим табдил намеёбанд. Чунки дар ниҳоди ӯ танҳо як чиз аст, ин нест кардани миллат, поймол кардани ҳуқуқи инсонҳо ва дар зери таъсири худ нигоҳ доштани аҳли ҷомеъа мебошад. Ин лаҳзаҳо дар сарнавишти халқи тоҷик замони пурфоҷиа арзёбӣ гардида, таърихи инсоният инро инъикос намуда, ба ояндагон ба таври дақиқ расонида метавонад.

Омӯзгори МТМУ №2-и ш.Хоруғ Риҷабекова К.

Муфаcсал...

Созмонҳои террористӣ ва хатарҳои онҳо ба ҷаҳони имрўза

Солҳои 90-уми асри гузашта аз суханони шахсони бузурги тоҷикон фаҳмида будам, ки вазъият дар мамлакат ноором буда, задухўрдҳои мусаллаҳона дар пойтахти кишвар ҳар як шахсро ба ҳайрат меовард. Террорист Ватан, мазҳаб надорад ва кўшиш менамояд, ки дар ягон ҷо ба ҳар шакле ки набошад, хиёнат намояд.

Аз суханони роҳбарони ташкилотҳои террористӣ бармеояд, ки чӣ гуна кўшишҳо намудаанд, то ки халқро ба доми фиреб ғалтонанд. Аз тамошои филми «Хиёнат» инро фаҳмидан мумкин аст, ки террористон аз барои ба даст овардани молу мулк чӣ гунакорҳоро паси сар намудаанд. Ҳамаи он бесомониҳоеро, ки террористон анҷом доданд, ба оқибатҳои вазнин оварда расонданд, пояҳои давлатро суст намуда, сохти идоракунии давлатро ба вартаи нестшавӣ оварданд.

Ҳоло намояндагони ташкилотҳои террористӣ – экстримист ӣамалҳои хоинонаи гузаштагони худро давом додан мехоҳанд ва даст ба айбҷуиву туҳмат мезананд. Чуноне ки коршиносон қайд намудаанд: «Ҳаёти террористон хеле кўтоҳ аст». Аз ин рў, созмонҳои террористӣ барои афзоиши сафҳои хеш доимо дар ҷустуҷу мебошанд. Ба хотири ҳамин доимо кўшиш менамоянд, ки худро дар ҷомеаи башарӣ бонуфуз нишон бидиҳанд. Аммо ин кўшишҳои онҳо бефоида буда, ҷомеаи ҷаҳонӣ дарк намудааст, ки мақсади онҳо нопок буда, онҳоро маҳкум менамояд. Аз ҷумла, онҳо ба синну соли наврасон ва бачагон майлу рағбати бештар дошта, хуб дарк менамоянд, ки ҷалби ҷавонон ба ин самт амалӣ мешавад.

Террористон ҳамеша аз пайи рагбатҳои наврасону ҷавонон ҳастанд. Онҳо медонанд, ки ҷавонон силоҳро дўст дошта, мехоҳанд дар корҳои ҷиддии давлати фаъол бошанд. Аммо ин амали хиёнаткоронаи террористон ҳеҷ гоҳ ба мақсади худ нахоҳад расид. Чуноне ки дар боло қайд намудам, террористон барои ба мақсади хеш расидан дар сайтҳои худ дар китобҳои махсус расмҳои ҷанговарони силоҳдорро ҷой медиҳанд. Баъзе вақтҳо террористон ба ҳар гуна баҳона рўзноманигоронро даъват намуда, мехоҳанд бо роҳи таблиғот сафи худро аз ҳисоби шахсони алоҳида пурра намоянд. Дар ин масъала ба як чиз равшанӣ андохтан лозим аст, ки насли наврас, бахусус ҷавонон бояд дар баробари омўхтани дониш, инчунин дар мубориза зидди террористон низ хиссагузорӣ намоянд. Албатта, террористон дар бораи рафтори ношоиста, содир кардани ҷиноят аз ҷониби наврасон ва ҷавонон огоҳӣ пайдо намуда, маълумотро ғун медоранд.

Террористон ба он мекўшанд, то ки шахсонеро, ки тоза ба гурўҳи хеш ҷалб намудаанд, ба содир кардани ҷиноятҳои сангин равона созанд ва баъди иҷрои он ҷиноят дигар роҳи баргашт вуҷуд надошта бошад.

Воситаи дигари террористон ин бо роҳи дигар, яъне бо роҳи қасд куштани шахсони дигар мебошад. Ин амалро созмонҳои дигари экстримистӣ низ тарафдорӣ мекунанд. Хоҷагони давлатҳои дигар ташкилотҳои террористиро маблағгузорӣ намуда, ба воситаи шахсони алоҳида маблағро интиқол медиҳанд. Ба ҳар роҳ ва ба ҳар восита мехоҳанд ҷавононро ба худ кашида, онҳоро ба доми фиреби худ андозанд. Лекин ин роҳи ягонаи боварӣ ба ҳисоб намеравад. Ҷавонони огоҳ аллакай дарк намудаанд, ки ҳадаф аз ин хиёнат ба ватану миллат, муноқишаи нав афкандан ва халалдор сохтани суботу оромӣ дар кишвар мебошад. маҳз аз ҳамин сабаб ҳеҷ гоҳ ба дасисаҳои онҳо дода намешаванд.

Омўзгори   МТМУ № 9  М.Ғуломҳайдарова

Муфаcсал...

Ташкилоти террористӣ-экстремистии собиқ ҳизби наҳзати ислом сабабгори фоҷиаи миллати тоҷик аст

Соҳибихтиёрии давлат дар баробари бунёди давлати миллӣ, эҳёи фарҳанги миллӣ, сулҳу суббот ва Ваҳдати миллӣ бо тамоми арзишҳои дигар ва ормонҳои таърихи миллат мусоидат кард.

Ваҳдати миллӣ, сулҳу субботи поянда ва ҳадафҳои наҷиби созандагӣ иқдоми ояндабинонаи Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои ояндаи неки пиру ҷавони миллати тоҷик мебошад.

Филми мустанади «Хиёнат» имрӯз, ки дар тамоми телевизионҳои маҳалливу ҷумҳуриявӣ ва шабакаҳои иҷтимоӣ нишон дода шуд. Пас аз тамошои филми «Хиёнат» тоҷики соҳибмаърифат имрӯз пурра эсос менамояд: «Касе, ки иштибоҳ мекунад, бахшидан мумкин аст, вале касе, ки хиёнат мекунад, бахшида нахоҳад шуд». Ҳақиқат талх аст ва мо бояд иқрор шавем, ки қувваҳои муайян, бахусус ташкилоти террористӣ-экстремистии собиқ ҳизби наҳзати ислом сабабгори фоҷиаи миллати тоҷик, ҷанги бародаркуш гардиданд. Равшанфикрони миллате, ки фикри солимро истифода мекарданд, гирифтори фишору таъқиби наҳзатиҳои аҳримансиришт шуданд. Чун аз ҳодисаҳое, ки дар филми мустанади «Хиёнат» воқиф шудем барои занони тоҷик ва тамоми қишрҳои гуногуни ҷомеъа як ҳодисаи фаромушнашуданист. Яке аз чунин ҳодисаҳо ин кӯдаки хурдсоле, ки аз мурдани модараш дарак надошта, ба ҷои шири пистони ҳалоли модар хуни бо шир олудагаштаро мемакид ва садҳо нафар кӯдакон аз гурӯснагӣ, ноумедӣ ва беморӣ ҷон медоданд. Ин ҳодисаҳои ба вуқуъ пайвастаро ягон зан модари тоҷик барои он шахсони хиёнаткор, хунхор ва бераҳм дар симои Муҳиддин Кабирӣ, Амриддин Табаров бо лақаби мулло Амриддин ва Носирхуҷа Убайдов бо лақаби «Қори Носир» ва бисёри дигарон бахшида наметавонанд.

Ифротгароӣ ва таасубу хурофот, коштани тухми кинаву адовати диниву мазҳабӣ, маргталабиҳои динӣ, сӯистифодаи Ислом бо ғаразҳои сиёсии гурӯҳиву шахсӣ ва дигар аъмоли номатлуби ин ташкилоти террористӣ шахсан дар симои Муҳиддин Кабирӣ, ки ба тамоюли хатарнок табдил ёфта истодаанд, ҳар яки моро новобаста аз ҷинсият водор месозад, ки дар ин самт тадбирҳои қатъи роҳандозӣ намоем.

Омӯзгори МТМУ №2-и ш.Хоруғ Риҷабекова К.

Муфаcсал...

Инро бояд ҳар як кас донад

Дар оғози асри 21 ҷомеаи ҷаҳонӣ ба хатари азимедучор омад,ки ба тамоми инсонияту олам таҳдид мекунад. Ин фаъолияти номатлуби ҳизбу ҳаракатҳои террористӣ ва ифротгароӣ буда, халқҳои оламро сахт ба ташвиш овардааст. Терроризм падидаи нав нест. Он инсониятро дар муддатҳои дарози таърихи мавҷудияташ ҳамроҳӣ намудаву то имрӯз омадааст. Террористон мақсадҳои нопоки худро мехоҳанд ба воситаи тарсу ваҳм ва куштору зӯроварӣ амалӣ намоянд.

Дар даҳсолаҳои охир мо гувоҳи он гардидем, ки падидаҳои манфии иҷтимоӣ ҳаёти ҷамъиятиву сиёсиро халалдор намуда, ба сулҳу ваҳдат ва амнияти давлат халал ворид месозанд. Масалан, амалиёти террористӣ, ки 11 уми сентябри соли 2001 дар ИМА ба амал омад, нафарони зиёде қурбон шуданд. Аз ин ҳодиса як сол нагузашта буд, ки  23ӣ26 октябри соли 2002 дар Масква террористон кӯшиши гузаронидани чунин амалиётро ба гаравгон гирифтани беш аз ҳазор нафар аз мардуми бегуноҳ  намуданд, ки дар натиҷаи амалиёти зиддитеррористӣ  даҳҳо  нафар  аз  шаҳрвандони  ин давлат ҷон бохтанд.

 Аз ин сабаб ҷавононро лозим аст,ки бо андешаи солим ва воқеъбинона ба ҳар рафтору гуфтор  муносибат намоянд, то ба доми  фиреби  гурӯҳҳои ифротгаро наафтанд.

Экстремистону террористон  шахсонеанд, ки барои онҳо арзишҳои миллӣ, муқаддасот, маданияту санъат ва ғайра арзише надоранд. Зӯроварии хусусиятҳои сиёсидошта хоси экстремизм мебошад. Ташкили бетартибиҳои оилавӣ, ҷудоиандозӣ ва ҳаракатҳои авбошӣ ба экстремизму  террористон хос аст.

Ифротгароӣ пайравӣ ба ақидаю амалҳои ҷангҷӯёна мебошад. Ифротгароён дар  зери пардаи ислом фаъолият карда, ба худ манфиат меҷӯянд. Ин гурӯҳҳо номи  Исломро пасту доғдор менамоянд. Гурӯҳи ифротгаро ба корҳои ношояму зишт даст мезананд.Аз ин лиҳоз, ҷавонону наврасонро дар рӯҳияи ватандӯстию худогоҳӣ, ростӣ ва сулҳу вафо бояд тарбия намуд, то ба  Ватанихуд содиқ бошанду ҳимояи марзу буми онро яке аз қарзҳои фарзанди ва ҷавонмардонаи худ донанд.

Ба ҳамагон маълум аст, ки  ҲНИ  дар Тоҷикистони тозаистиқлол бо дастури бегонагон чи бетартибиҳои зиди давлату миллатро роҳандозӣ накард.Маҳз бо иғвои ин ҳизби моҷарғҷӯ Тоҷикистон ба вартаи ҳалокат расид. Миллат хору забун гашт. Дар лаҳзаҳои душвортарин ин душманони миллат дар паноҳи хоҷаҳо паноҳ бурданд ва имрӯз аз ҳамон лонаи пинҳоншуда ба сӯи Ватан санг меандозанд. Ин қотилон дар таърих номи худро чун қотили миллат абади сабт намудаанд ва инро ҳар як фарди бедордили миллат бояд бидонад ва огоҳ бошад.

Шаҳриёр

Муфаcсал...

Филми ҳуҷҷатии “Хиёнат” – нидои миллат

 Филми мустанади “Хиёнат”, ки аз тарафи наворбардорони тоҷик таҳия гаштааст, бори дигари аъмоли ношоистаи бадхоҳону бадандешонро намоиш медиҳад. Филми мустанади “Хиёнат” оид ба ҳодиса ва воқеаҳои солҳои 90-уми асри гузашта, ҷангҳо, нидоҳо, иттилоотии замони ҳозира буда, ба мардуми тоҷик симои хоинони миллат, хиёнатгарон, амалҳои пардапушона ва ношоистаро нишон медиҳад.

Дар филми мазкур далелҳои шайъӣ ва мусоҳибаҳои шоҳидони амалҳои зишту террористии афроди фурӯхташуда, аз ҷумла қатлу куштор ва ранҷу ситам додани мардуми бегуноҳ, ғорату гаравгонгирӣ ва аз байн бурдани равшанфикрони миллат нишон дода шудаанд, ки тамошои саҳнаҳои гуногуни он ҳар як инсони соҳибақлу бохирадро бетаъсир намегузорад ва водор менамояд, ки аз ин давраи нангини таърихӣ сабақ гирад ва саъю талош намояд, ки худ ва дигаронро боиси чунин бадбахтие нагардонад. Филми мазкур нишон медиҳад, ки он чӣ дар даврони ҷанги шаҳрвандӣ ба сари миллати тоҷик хоинони ин миллат овардаанд, ҳамчун як амали хоинона, зиддиинсонӣ ва нобахшиданӣ буда, бояд маҳкум карда шавад. Пас аз тамоиши ин филм ҳеҷ шахсе, ки дар замираш раҳму шафқат ва инсонияту имон аст, наметавонад нисбат ба нафарони ҷанги шаҳрвандию ҳазорҳо бадбахтии дигарро бар сари миллати тоҷик оварда нафрат надошта бошад.

Дар шароити муосири ҷаҳонишавӣ мо - хусусан кормандони ҷавони соҳаҳои мухталифи ҷомеаро месазад, ки дар пайравӣ аз ташаббусу иқдомҳои созандаи мардони хирад, баҳри расидан ба ҳадафҳои стратегӣ ва ҳадафҳои рушди устувор камари ҳиммат баста, барои ояндаи ободу зебо, зиндагии орому осоишта, пойдории сулҳу субот, таҳкими истиқлолияти давлатӣ ва арзишҳои волои миллӣ саҳми арзишманд ва назаррасро дар хизмати содиқона ба давлату миллат ва Ватани азизамон Тоҷикистон анҷом диҳем, амалҳои хоинонаи хоинони миллатро қотеъона маҳкум намуда, бетарафӣ зоҳир накарда, барои решакан намудани амалҳои террористию ифаротгароёнаи онҳо мубориза барем.

Сулҳу суботи кишвари азизамон барои ҳамаи шаҳрвандони кишвар қиматтарин ва нодиртарин неъмат буда, моро мебояд ин ваҳдати миллӣ ва сулҳро чун гавҳараки чашм ҳифз кунем ва ҳама аз як гиребон сар бароварда, барои ҳимояи манфиатҳои миллӣ камар бандем, дар муқовимат ба афкори экстримистӣ ва террористӣ муташаккилона мубориза барем.

Ҷаҳди мо дасти ба дасту, қавли мо дасти ба даст,
Роҳи мо созандагиву руҳ бошад ношикаст.
Меҳри меҳанро ба дилҳо ганҷи Қорун мекунем,
Сад биёбонро ба ҷаҳди хеш гулгун мекунем.
Пайравӣ бинмуда сидқан ҳар каломи Пешво,
Сарнавишти Тоҷикистонро сипар моем, мо!

Муборакшоева Малика, ассистенти

кафедраи кафедраи забонҳои шарқ

Муфаcсал...

Ҷавонони Бадахшон ҳушёр бошед!

Имрӯз дар шабакаҳои иҷтимоӣ боз ҳамон сару садоҳои пешин, ки мо бадахшониёнро фирефта намуда, ба коми наҳанги сиёсат ворид намуданд, баланд гардида истодаанд. Ҷавонони Бадахшон бояд огоҳ бошанд,ки кашидани маҷрои сиёсат ба Бадахшон  ва Бадахшонро ҳамчун манбаи ангезаи сиёсӣ истифода кардан , мактаби пешвоёни собиқ ҲНИ мебошад.

Онҳо дар давоми фаъолияти сиёҳи худ тавонистанд ин мактабро равнақ бахшида ба он ҷомаи сиёсӣ пӯшонанд. Истифодаи идеологияи зидди давлатӣ ва ба он муаззаф кардани бархе дар шабакаҳои иҳтимоӣ  маъмул аст. Фазои иттилоияи эшон бештар ба Ислом нигаронида шудааст.  Истифодаи ислом ,дину мазҳаб ва расму оини мусалмонон шаҷараи паёми онҳост ,ки ҷавононро фирефта карда, ҳамчун васоити мубориза ба муқобили идеологияи давлатӣ истифода мебаранд.

Ба хотир биоред,дар майдонҳо муллоҳо ҷор мезаданд” Шерони  Бадахшон ба пеш, ба майдон шерони Бадахшон ворид мешаванд,мо бо шумоем бадахшониён”. Ана ҳамин вожаҳо имрӯз боз дар шабакаҳои иқтимоӣ  пайдо шуда истодаанд. Бояд огоҳ буд ,ки дар паси ин парда боз асрори сиёҳашон панаҳ дорад.

Як мисоли оддӣ меорам. Алоқаманд ба паҳн гардидани бебории сироятии “Корнавирус”,ки имрӯз тамоми ҷаҳон мубталои ин беморист ,бо дастур ва қарордоди Шӯрои уламои Тоҷикистон тамоми масоҷиди ҷумҳурӣ баста шуд.  Ба ин бемории хатарзо.ки ба миллат ва давлат таҳдид меорад, нигоҳ накарда, ҷавнон талош бар он доранд ,ки масоҷид боз кушода шавад то онҳо намози худро тавонанд дар масоҷид адо намоянд.

Бубинед ин қазия аз як тараф агар содда намояд аз ҷониби дигар назари таҳдид ва дархост дорад. Дар шабакаҳои иҷтимоӣ бошад ин амал ,ки баҳри солимияти ҷомеа нигаронида шудааст аз ҷониби кабириҳо ҳамчун таҳдид ба дину мазҳаб маънидод мешавад. Ин суханони пуч ҷавонони аз сиёсати фиребои эшон бехабарро ба доми худ кашида, рӯ ба бероҳагӣ мениҳанд.

Дар урфият мегӯянд,ки “садои пой ланг аз дур меояд”  . Барои мардуми  иғвогар ҳарзагӯӣ ва сухансозӣ шуғли пайвастагӣ маҳсуб мешавад.

Истифодаи ҷавонон дар ҳама кор ва қазияҳои сиёсӣ одати ин зумраи сияҳкор ва авомфиреб аст. Дар ин роҳ онҳо бештар ба дину мазҳаб ва маҳалгароӣ такя намуда, садо баланд месозанд. Нишон додани фарзияҳои маҳалчигӣ бештар имрӯз ҷавононро ба шӯр меорад ва ба бероагӣ ҳидоят месозад.

Таъсиси ин моҷарои нав боз ҳам аробаи валангори ин гурӯҳро кашидан аст. Бо ҳар роҳе ,ки набошад мардумро фиребидан ва дар шуури мардум ҷой додани ақоиди зиди давлатӣ ва ҳамчунон ақоиди зиддӣ  роҳбари давлат яке аз вазоифи авалияи ин ҳангмаҷӯён аст

Падид овардани ангезаи нави сиёсӣ байни мардум,шикасти мафҳуми иттиҳоду ягонагӣ,сулҳу ваҳдат ва ҳамбастаги имиллӣ мақсади аслии онҳост. Чеҳраи аслии эшон дар сухани онҳо ҳувайдо мегардад. Ҳама вақт айбҷӯи мекунанд, ҳама чизри майда чударо ба гардани роҳбари давлат бор меандозанд. Дар як мақолааш Додоҷон Атовулоев ин гурӯҳро гурӯҳи авбошон номидааст,ки ҳақ ба ҷониби ин рӯзноманигор аст.

Кори онҳо бадтар аз авбошист.Бо рафтору кирдор ва амали худ онҳо собит намуда истодаанд,ки ақоиди зидди давлату миллат дошта ,душмани сулҳу ваҳдати миллӣ ва истиқлолияти Тоҷикистонанд. Онҳо падидаҳои навини давлату миллатро ,ки имрӯз таҳти ҳидояти Президенти кишвар амалӣ мегарданд .нодида мегиранд.  Онҳо пуштибони миллат не, душмани миллатанд. Инро бояд ҷавонони мо хуб дарк карда тавонанд.

                                                                   ШАҲРИЁР

Муфаcсал...
Subscribe to this RSS feed

Log in

create an account