Мақолаҳо

СО ВСЕМ УВАЖЕНИЕМ К БРАТСКОМУ КИРГИЗСКОМУ НАРОДУ! Ответ на заявление депутата Шайынбека Орозалиева

Центральная Азия за последние десятилетия превратилась в регион мира и сотрудничество и в связи с этим нас очень тревожить громкие и  безосновательные заявления депутата Шайынбека Орозалиева, в котором он делает провокационные заявления о захвате земель. Обращаясь к  уважаемому депутату, хотелось бы сказать следующее: «Уважаемый депутат в том, что вы не находите общий язык со своими соседями, не виновны народы Таджикистана и Кыргызстана. Поэтому ваши заявления и  призывы являются преувеличенными и направлены только на дестабилизацию братских отношений наших народов. Мы понимаем эти выкрики не иначе как демагогию. Не надо представить себе границу в ее средневековой форме, когда соседние страны совершали набеги друг на друга. В современном мире граница это самое благоприятное место для развитие экономического сотрудничество. Если вы депутат и имеете доступ к властным структурам, стройте склады, дороги и создавайте инфраструктуру для развития приграничной торговли. Поверьте,  благополучие жителей приграничных районов будет процветать от сотрудничество, и наоборот жителей этих районов ожидает нищета если  обстановка на границе дестабилизируется. Поэтому мы призываем наших киргизских братьев последовать примеру  таджикско-узбекских отношений и больше времени уделять таким испытанным методам развития наших связей, как народная дипломатия и приграничная торговля, которые способствуют укреплению братских уз между нашими народами, увеличению  товарооборота  и экономической интеграции двух братских стран».

  Надеемся, что правоохранительные органы Кыргызстана и в дальнейшем будут пресекать подобные противоправные действия, на благо мира и спокойствия жителей приграничных районов и всех народов Таджикистана и Кыргызстана.

 Старший преподаватель Хорогского Государственного Университета

Саидасанов Ю.

Муфаcсал...

О ситуации в Боткентской области

           Преподаватели и студенты  Хорогского  государственного  университета имени  Моёншо Назаршоева  крайне  обеспокоены   ситуацией  в Боткентской  области. Мы не хотим остаться  в стороне,   и призываем всех  в обеих  республиках  не быть равнодушными к этой  серьёзной  проблеме. В  этом  заключается  наша  гражданская  позиция.

Ведь ещё  великий  Саади сказал:

                   Дети  Адамовы  - телу  сродни,

                   Из  колыбели  единой  они.

                  Если  поранился  палец один,

                  Разве остался  ты  весь  невредим?

                  Ты, кто при этом остался  беспечен,-

                  Не говори, что ты  сын человечий.

Наше  равнодушие на руку нашим врагам.  Наше  бездействие – это немедленное  действие  третьих   сил, которые  заинтересованы  в разжигании  войны  между  этими народами.

Таджикский и киргизский  народы испокон  веков  жили  душа  в душу,  между ними  всегда  были добрососедские  отношения. Ни одна  таджикская  мать и ни одна  киргизская  мать не хотят войны. Они  растили своих детей с надеждой, что  будущее  их  детей будет светлым  и  радостным. Они не хотят, чтобы их дети стали жертвами  раздора, который разжигают люди, борющиеся за  свои личные амбиции и интересы. Мы призываем киргизское правительство  и киргизский  народ вместе  с таджикским правительством и народом  сесть  за  стол переговоров и найти  пути решения  этой  проблемы.

Ещё  в  14    веке великий  Хафиз сказал:

Дерево дружбы  посади, плод благого зерна принесёт.

Ветку злобы  сорви, сто страданий  она  принесёт.

               

Муфаcсал...

ПЕШВОИ МИЛЛАТ - ИФТИХОРИ МО!

Дар ҳар давру замон барои рушду пешрафти ҳар миллат фарзандони барӯманду фарзонааш нақши мондагоре аз хеш боқӣ мегузоранд. Эмомалӣ Раҳмон чун шахсияти барҷаста вақте ба майдони сиёсат ворид шуд, ки миллати тоҷик парешон ва кишвар дар вартаи ҳалокат қарор дошт.

Паёми нахустини мавсуф аз Иҷлосияи тақдирсози XVI Шӯрои Олии Тоҷикистон, ки 19-уми ноябри соли 1992 дар Қасри Арбоби шаҳри бостонии Хуҷанд барпо гардида буд, сарҷамъсозии миллат ва берун овардани Тоҷикистон аз ҷанги шаҳрвандӣ буд.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат шахсияти барҷастаи таърихии миллат мебошад, ки дар иҷлосияи шонздаҳуми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Сарвари давлат интихоб гардида, дар бунёди низоми давлатдории Тоҷикистони соҳибистиқлол, барқарорсозии сохти конститутсионӣ, ба даст овардани сулҳу ваҳдати миллӣ саҳми беназир гузошта, тибқи Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон соли 1994 дар асоси овоздиҳии умумихалқӣ аввалин Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб шуда, дар эъмори давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва иҷтимоӣ нақши арзанда гузошта, миллатро аз парокандагӣ, давлатро аз нестшавӣ ва халқро аз ҷанги шаҳрвандӣ раҳо намуда, дар рушди сиёсӣ, иқтисодиву иҷтимоӣ ва таърихиву фарҳангии давлати мустақили Тоҷикистон хизматҳои бузурги тақдирсоз намудааст. Мардуми кишварамон суханони таърихии Эмомалӣ Раҳмонро, ки гуфта буд: «То вақте ки як фарди миллат дур аз Ватан ва дар ғурбат қарор дорад, ман худро орому хотирҷамъ намеҳисобам» хуб дар хотир доранд. Солҳои 1993-1996 муҳоҷирони иҷборӣ, ки бар асари муноқишаҳо Афғонистону кишварҳои пасошӯравӣ ба cap мебурданд, пурра ба марзу буми аҷдодӣ баргаштанд ва шахсан бо кӯмаки бевоситаи Роҳбари давлат бо мақсади обод гардонидани хисороти ҷанги шаҳрвандӣ маблағҳои зиёде ҷудо намуданд.

Билохира, 27 июни соли 1997 имзои Созишномаи Сулҳи тоҷикон дар шаҳри Маскав ба вуқуъ пайваст. Ин натиҷаи заҳматҳои шабонарӯзии Эмомалӣ Раҳмон буд. Роҳбарияти мухолифини тоҷик ба хотири қатъи оташи ҷанги бародаркуш бо ҳукумат пайваст, барои барқарории харобаҳои ҷанг ва рушду иқтисоди миллат гомҳои боварибахшу устувор гузошта шуд.

Мамадалимов А. Л.

Муфаcсал...

САФАРИ РАСМИИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ БА АВРУПО ВА РУШДИ МИНБАЪДАИ ҲАМКОРИҲО

 

Чуноне, ки ҳамагон хуб иттилоъ доранд, моҳи нояброи соли равон сафари расмии Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомали Раҳмон ба Аврупо сурат гирифт. Нахуст сафараш аз Конфедратсияи Швейтсария огоз гардид. Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро Президенти Конфедратсияи Швейтсария муҳтарам Ули Маурер гарму самимӣ истиқдол гирифт.

Ҷонибҳо қабл аз ҳама оиди баррасии вазъ ва дурнамои муносибатҳои ҳамкории ду кишвар дар дар мулокоту музокироти васеъ бо иштироки ҳайҳати Тоҷикистону Швейтсари сурат гирифт. Президенти Швейтсария муҳтарам Ули Маурер зимни мулокот изҳор дошт, ки « Мо бо Тоҷикистон пайвандӣ дорем, зеро мо кишварҳои кӯҳистонӣ ҳастем ва дар сарҳади обҳои фаромарзӣ ҷой дорем. Омода ҳастем, ки дар доираи ҳамкории дуҷониба ба манфиати мардумон лоиҳа ва ташаббусҳои дигарро низ бо Шумо якҷоя анҷом диҳем». 

Ҷонибҳои инчунин дигар оид ба муносибатҳои минбаъда ва ҳамкорӣ дар бахшҳои бунёдии иқтисоди Тоҷикистон, ба мисоли гидроэнергетика, соҳаи мухталифи саноат, аз ҷумла , коркарди металлургияи ранга, саноати  маъданҳои куҳӣ, сабуку хурокворӣ, нақлиёт ва коммуникатсия таоудули назар намудаанд.  Сафари расмии Пешвои миллат ба Аврупо дар маҷмӯъ фароги тамоми масъалаҳои муҳим  буда, баҳри пешрафти ҳамаҷонибаи кишварамон саҳмгузор аст. Агар ба тамоми суханонронӣ ва масъалагузории  Пешвои миллат дар Аврупо аз нуқтаи назари зеҳнӣ ва тафаккури баланди илмӣ назар афканем он ҳам бошад фарогири масъалаҳои ҳаётан муҳим мебошад. Алалхусус суханронии Пешвои миллат дар Юнеско ки  12 ноябри сол равон сурат гирифт, оиди масъалаҳи  глобалии  тацйиребии иқлим ва рафъи оқибатҳои он суханронӣ намуд.  Ин аст, ки имрӯз кишвари ҷавони моро беш аз 150 давлати дунё мешиносанд ва дар ин замина ҳамкориҳои иқтисодиву иҷтимоӣ илмиву фарҳангӣ ва цайраҳо ба роҳ монда шудаанд, ки маҳза з аз сафарҳои судманди Сарвари давлат ва ташаббускориҳои созандаву  бунёдкориҳояшон шаҳодат медиҳад.

 Муаллими клони кафедраи фалсафа ва сиёсатшиносӣ? Хуҷаназаров. Ҷ

Муфаcсал...

ОҒОЗИ МАРҲИЛАИ ТАЪРИХӢ

Он қадаре, ки таърих моро аз рӯзҳои аввалини таъсисёбии давлати навини Тоҷикистон дур мекунад, ҳамон қадар мо муҳимияти омузиши таърихи ин давраро эҳсос мекунем. Бо гузашти солҳо,  мо имкон дорем, ба таври объективӣ ва дар асоси факту далелҳои асоснок  ба солҳои душвортарини давлатдории тоҷикон назар андозем ва ба воқеаҳову руйдодҳои он давра баҳогузорӣ намоему аз он таҳлилҳо сабақ омӯзем. Яке аз чунин руйдодҳои муҳими таърихӣ - ин Иҷлосияи XVI Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад, ки аз 16 ноябр то 2 декабри соли 1992 дар шаҳри Хуҷанд гузашта буд.

  Дар даврае, ки тамоми сохторҳои давлатӣ бо таъсири  муқовимати гурӯҳҳои силоҳдор фалаҷ гардиданд ва ҳатто пойтахти кишвари азизамон шаҳри Душанбе гирифтори даргириҳои сиёсӣ ва муқовимати ҳарбӣ гардид, дар қасри Арбоб Иҷлосияи XVI Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон  баргузор гардид. Барои дарк кардани таърихияти ин Иҷлосия бояд  назаре ба вазъияти он давра  гузорем ва ҳақиқати талху  азобҳои  мардуми тоҷикро бори дигар ёдрас шавем.

Вазъияти дохилии  он давраро таҳлил намуда, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон  Эмомалӣ Раҳмон онро чунин тасвир намуданд: «Тоҷикистон дар он рӯзҳо киштии шикастаеро мемонд, ки на раҳнамо ва на самти муайяни ҳаракатро дошт, мусофирону сарнишинони ин киштӣ дар талвосаи ҷон ва халосӣ аз ин вартаи маргу нобудӣ дасту по мезаданд». Ба болои ҷангу кушторҳо, ҷумҳурии моро хавфи гуруснагӣ интизор буд. Орд ҳатто дар корхонаҳои нонпазии шаҳри Душанбе намерасид. Корхонаҳои калонтарини ҷумҳурӣ  ва даҳҳо корхонаҳои дигар таҳти назорати гурӯҳҳои ҷинояткорон қарор гирифтанд. Ба иқтисодиёти кишвар 7 миллиард доллар зарар расонида шуд. Беш аз 150 ҳазор нафар кушта шуда, 55 ҳазор кудак ятим монданд. Ҳизбҳо ва ҳаракатҳои  сиёсӣ  характери маҳаллӣ гирифтанд ва халқи тоҷикро ба ҷудоиандозӣ оварда расонданд. Фаъолияти сохторҳои давлатӣ ва чизе, ки беш аз ҳама ба устувории давлат таҳдид кард ин суст ва ҳатто фалаҷ гардидани фаъолияти органҳои ҳифзи ҳуқуқ буд, ки дар роҳи таъмини бехатарии мардум нақши асосӣ доштанд.

Дар чунин шароити вазнини сиёсӣ ва иқтисодӣ аввалин вазифаи давлат ва Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон  ин таъмини сулҳ дар кишвар буд. Аз ҳамин ҷиҳат Иҷлосияи XVI Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон   дар шахсияти вакилони Иҷлосия тамоми кушишҳоро ба харҷ доданд, то ки сулҳ ва оромиро дар кишвар таъмин намоянд. Ҳукумати навтаъсиси Ҷумҳурии Тоҷикистон  дар яке аз аввалин қарорҳои худ авфи тамоми ҷиноятҳоро, ки дар давраи аз 27 март то 25 ноябри соли 1992 содир шудаанд, эълон намуд, то ки ба  муқовимати гуруҳҳои силоҳбадаст  хотима дода,  онҳоро ба роҳи сулҳ ва осоиштагӣ ҳидоят намояд. Бо ҳамин мақсад қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон  «Дар бораи аз ҷавобгарии ҷиноӣ, маъмурӣ ва интизомӣ  озод кардани шахсоне, ки дар давраи   аз 27 март то 25 ноябри соли 1992 ҷиноят ва ё дигар амали ғайриқонунӣ  содир карданд» қабул гардид.

Натиҷаи ҳамин кушишҳо буд, ки рӯзи 26 ноябри соли 1992 рӯзи сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон  эълон гардид ва он барои ба даст овардани сулҳ ва имзо гардидани Аҳдномаи ризоияти миллӣ асос гузошт.

Вазифаи дуввуми  Иҷлосия дар он буд, ки системаи нави давлатдориро ҷорӣ намояд, ки он пеши роҳи кашмакашиҳои сиёсиро гирифта, иродаи халқ ва волоияти қонунро дар интихоб  кардани роҳ ва сохти сиёсӣ афзалиятнок шуморад. Бо ҳамин мақсад дар рӯзи саввуми кори Иҷлосия ба арсаи таърихи давлатдории тоҷикон шахсияти нав баромад, ки  дар пойдории сулҳ ва инкишофи минбаъдаи давлат нақши калидӣ бозид. Рӯзи 19 ноябри соли 1992 бо қарори Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон  Раҳмонов Эмомалӣ Раиси Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон  интихоб гардид.  Ҳамчунин вакилони Шурои Олӣ вазъияти парокандагии сохторҳои давлатро ба назар гирифта, ваколати Раиси Шурои Олиро васеъ гардониданд.  27 ноябри соли 1992 Иҷлосияи XVI қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон  «Дар бораи даровардани тағйироту иловаҳо ба Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон» -ро қабул кард. Мувофиқи ин қонун Раиси Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон  вазифаи Сарвари давлати Ҷумҳурии Тоҷикистонро ба уҳда гирифт. Қабул кардани чунин қарор боиси таъмини рушди устувори идоракунии давлат гардид.  Дар баробари ҳамин Иҷлосия барои гузаштан аз сохти парламентии идоракунӣ ба сохти президентӣ поягузорӣ намуд, зеро маҳз дар ҳамин Иҷлосия бори аввал таклиф ва пешниҳодот дар бораи  ҳар чи зудтар қабул гардидани Конститутсияи нави Ҷумҳурии Тоҷикистон  ва сохти идоракунии  президентӣ  садо доданд.

Дар идомаи муттаҳидсозии мардум ва бунёди давлатдорӣ Иҷлосияи XVI рамзҳои давлатӣ - Нишон ва Парчами миллӣ  қабул гардиданд, ки ин аломати  асосии таърихияти онро нишон медиҳад.  Иҷлосия Ҷумҳурии Тоҷикистонро ҳамчун субъекти байналмилалӣ ва ҳамчун давлати мустақил, ягона ва  сулҳпарвар барои ҷаҳониён муаррифӣ намуд, зеро дар ин рӯзҳо на танҳо мардуми тоҷик, балки мардумони дигар кишварҳо ба қарорҳои ин Иҷлосия таваҷҷуҳи калон зоҳир намуданд.

 Ду ҳафта пас аз анҷоми ин Иҷлосия мухбири яке аз рӯзномаҳо ба Раиси Шурои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон савол дода пурсид: «Бигуед, ки иҷлосия чи гуна ба ваҳдату якдилии вакилони гуногунақида ноил гардид?» Дар ҷавоби ин савол Эмомалӣ Раҳмон чунин ҷавоб дод: «Ба фикри ман  вакилон хатари ҷиддӣ - дар вартаи бало қарор доштани миллати тоҷик ва давлати соҳибистиқлоли Тоҷикистон муттаҳид сохт». Дар ин давра  Ҳукумати нави Ҷумҳурии Тоҷикистон  мебоист вазифаҳои хеле душворро ҳал мекард. Аз он ҷумла дар қатори аввалин чораҳои Ҳукумат  барқарор кардани  системаи  идоракунии давлат,  амали қонун ва таъмини бехатарии шаҳрвандон,  таъмини ҳуқуқҳои шаҳрвандон мутобиқ ба Ҳуҷҷати хотимавии  Хелсинки, баргардонидани гурезагон, таъмини ҳаматарафаи гурезагон  бо хонаву ҷой, озукаворӣ, барқарор кардани иқтисоди кишвар ва дигар вазифаҳои ҳалталаб меистоданд. Ҳамаи ин   корҳо бояд дар муддати кутоҳтарин иҷро мешуданд, зеро тулонӣ шудани онҳо  ба буҳрони нави сиёсӣ ва парокандагии дигар оварда мерасонид.  Дар он давра ҳеҷ кас ба  амалӣ шудани қарорҳои қабулшуда боварӣ надошт, аммо  сарварии  хирадмандонаи роҳбарони он давра, дар шахсияти Эмомалӣ Раҳмон ва ҳамсафони вай  на танҳо вазифаҳои гузоштаро ҳаллу фасл намуданд, балки барои равнақи минбаъдаи кишвар хизмати бепоёнеро анҷом доданд.   

  Имрӯз мо бо ифтихори баланди самимона гуфта метавонем, ки дар таърихи Тоҷикистон Иҷлосияи XVI  ҳамчун саҳифаи наҷотбахши миллат ва марҳилаи таърихӣ ҷовидон хоҳад монд.

Муаллими калони кафедраи таърихи халқи тоҷик, н.и. т, Саидасанов Ю.

Муфаcсал...

Аз ноумедиҳо басо умед аст…

Иҷлосияи шонздаҳуми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки санаи 16-уми ноябри соли 1992 дар шаҳри Ҳуҷанди бостони баргузор гардид, ҳақиқатан иҷлосияи тақдирсози миллати куҳанбунёди тоҷик буд ва мемонад.

 Соли 1992 Ҷумҳурии Тоҷикистон чу ашк дар миҷгон дар арафаи нобудсози қарор дошт ва аксари кишварҳои ҷаҳон бахусус ҳамсоякишварҳо дар фикри тақсимкунии Тоҷикистон буданд. Сабаби асосии фалаҷ шудани давлат ва сохторҳои он ин фаъолияти муғризона ва хоинони ҲНИТ буд. Агар ба таърих нигоҳ кунем пайдоиши ХНИТ аз солҳои 70-уми акси гузашта маншаъ мегирад, ки онҳо низ боқимондаҳои босмачиёни солҳои 1930 мебошанд. Аз пайдоишаш ҲНИТ мақсад доштк, дар қаламрави ин ва ё он кишвар бо роҳи гузаронидани актҳои террористӣ тарс ва ваҳмро ба вуҷуд оварда Давлати Исломиро  ташкил намоянд. Ташкил намудани чунин давлат низ маҳз аз рӯйи рукнҳои дини Ислом набуда, аз рӯйи фикру ақидаҳои хурофотпарастонаи ва манфиатҳои аъзоёни ҲНИТ бояд ба роҳ монда мешуд. Маҳз чунин мааром ва мақсад ҷанги шаҳрвандиро дар қаламрави Ҷумҳурии Тоҷикистон ба вуҷуд овард дар ин ҷанги хонамонсуз зиёда аз 150 ҳазори нафар ҷони худро аз даст дода чандин миллионҳо ба давлат хисоротҳои ҷониву молиро ба вуҷуд овард.  Дар ин ҷода аъзоёни ҲНИТ истифода аз қишри пастмаърифат дар маркази ш.Душанбе гирдиҳамоиҳо ташкил намуданд, ки аксари иштирокчиёни он мардони куҳансоли деҳот буданд.  Дар он даврон аъзоёни ҲНИТ бо роҳи бурдани корҳои ташвиқоти бобати «Хурдани нони муаллим ҳаром аст» аъзоёни сафи худро зиёд менамуданд. Банда соли 2010 ҳангоми сафар намуданам ба ноҳияи Панҷи бостони  бо муйсафеди 65 солаи деҳоти бо номи Зурибек ҳамсӯҳбат шудам.  Муйсафеди пиронсол каме дар бораи саргузашташ сухан ронда  , оиди гуреза шуданаш ба кишвари Афғонистон нақл намуда ашк мерезонд. Бобои Зурибек қайд кард, ки солҳои 92-96 гурӯҳе аз нафарон ба деҳоти онҳо ташриф оварда худро сардорони бахшии ҲНИТ дар минтақаи Қурғонтеппа муаррифи намуданд. Дар ин давом онҳо бо сокинони деҳот сӯҳбат карда онҳоро зери расонидани кумакҳо номнавис мекарданд. Вале аз байн анакнун 15 сол сипари мегардад вале нишоне аз он намояндагони сипари мегардад вале нишоне аз он намояндагони ХНИТ набуд. Баъдан ба бобои Зурибек маълум гардидааст, ки намояндагони Х бобои Зурибек маълум гардидааст, ки мақсади  намояндагони ХНИТ ин танҳо ворид намудани онҳо ба рӯйхати ҲНИТ ҳамчун аъзо будаасту халос ва бо ин роҳ нишон додани теъдодашон. Чунин кирдорҳои хоинонаи наҳзатиён дар солҳои ҷанги шаҳрванди баръало вонамуд буду мемонад. Вале бо шарофати Асосгузори сулҳу ваҳдати Милли Пешвои Миллат Эмомали Раҳмон дубора умеди ҷамъ кардани миллати тоҷик, муттаҳид кардани он ва барқарор намудани давлати деморативу ҳуқуқбунёду дунявии Тоҷикон ба вуҷуд омад. Дар он замоне, ки Пешвои Миллат дар Хуҷанби бостони тақдири миллатро ба даст гирифт аъзоёни ҲНИТ Кабири ва Кабиритаборон дар ш.Душанбе амалҳои хоинонаи худро бар зидди миллати тоҷик идома дода аз барпо хестани давлати Тоҷикистон бовари надоштанд ва зери дилҳо бо овози баланд механдиданд. Вале ҷасорату матонати марди шуҷои ватан, бовари ба фардои кишвар Пешвои Миллат бо дастгириии миллати тоҷик тавонист торикистонро дар як муддати кӯтоҳ ба Тоҷикистон мубаддал намояд. Айни замон Тоҷикистонро тамоми ҷаҳон ҳамчун давлати пешрафта ва амнтарини дунё мешиносанд ва онро эътироф мекунанд.  Мутаасифона ҳоло ҳам хоинои миллати тоҷик, аз хавориҷи кишвар мақсад доранд ба сари мардуми тоҷик санг биандозанд оромиро халалдор намоянд мардумро парешону саргардон  кунанд. М.Кабири бори дигар собит сохта истодааст, ки ӯ хидматгори кишварҳои хориҷа буда, мақсадаш ноором кардани Тоҷикистон мебошад. Вале мардуми тоҷик мардуми солҳои 1990 намебошанд онҳо ҳамакнун торикиро аз равшани фарқ мекунанд. 

 

                                                           Хушқадами Некқадам сокини ш.Хоруғ.                     

               

Муфаcсал...

РАФТОРИ АВБОШОНАИ НАҲЗАТИҲО

Сафарҳои дохилӣ ва хориҷии Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Президенти Ҷумҳурии  Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамеша барои созандагию бунёдкорӣ ва гулгулшукуфии кишвари азизамон нигаронида шуда, дар паи худ дастовардҳои зиёде доранд. Аз касе пӯшида нест, ки ин сафарҳо робитаю муносибатҳоро ба кишварҳои дуру наздик таҳким бахшида, Тоҷикистони азизро дар арсаи байналмилалӣ муаррифӣ намудаанд, бо шарофати ҳамин сафарҳост, ки сармоягузории хориҷӣ ба ҳамаи соҳаҳои гуногуни ҳаёти иҷтимоӣ сол ба сол афзуда, иқтидори истеҳсолӣ ва сатҳу сифати зиндагии сокинони кишвар пайваста рушд меёбад.

Сафари навбати Пешвои миллат ба кишварҳои  Аврупо дар шароите сурат гирифта истодааст, ки халқи азизамон ҷиҳати тадбиқи ҳадафи чорум- саноатикунонии кишвар, ки  он ҳам аз ҷониби  Сарвари мамлакат дар паёми навбатиашон ба Маҷлиси Олӣ ироа гардида буд, тамоми имконоти хешро сафарбар намудааст. Маълум аст, ки ҷиҳати расидан ба ин ҳадаф  барои кишвари мо, ки аграрист, ду омили асосӣ- яке сармоягузорӣ ва дигаре ворид намудани технологияи муосир заруранд. Барои амалӣ кардани ин ҳадафҳо ва муаррифӣ  намудани имкониятҳои иқтисодӣ ва захираҳои мавҷудаи кишвар  маҳз  зимни сафарҳои кории Пешвои миллат ба  кишварҳои  пешрафтаи  дунё шароити мусоид ба миён меояд. Дар сафари навбатии бавуқуъпайваста, ки дар кишварҳои Швейтсария ва Фаронса сурат гирифт, дар баробари мулоқот бо лидерҳои сиёсии ин кишварҳо, инчунин Президенти кишвар бо доираҳои тиҷоративу сармоягузорӣ, минҷумла бо роҳбари  исмоилиёни  ҷаҳон Аълоҳазрат  Оғохони  4, ки  чандин  сол  боз  ташкилотҳояшон  дар соҳаҳои  гуногуни Тоҷикистон  фаъолияти  густурда  доранд, мулоқотҳои судманд анҷом доданд ва имкониятҳои кишварро  бори  дигар муарифӣ намуданд. Зимни мулоқотҳои  судманд  раҳбарияти олии кишвар таваҷҷуҳи бевосита ба самтҳои саноатикунонии кишвар, сармоягузорӣ ба ин бахш ва ба навъҳои гуногуни сайёҳӣ, имкониятҳои саёҳии Тоҷикистон таваҷҷуҳи хоса зоҳир намуданд. Албатта, натиҷаҳои ин  мулоқотҳо барои пешрафти кишвар самараи нек ба бор меоранд.

Аммо ин сафарро низ чун  дигар кӯшишҳои  роҳбари  давлат наҳзатиҳои  хиёнатпеша, ки ҳамеша аъмолашон зидди пешрафти давлату миллат нигаронида шудааст, бо як ҳангомаи хиёнаткорона ва нотавонбинона пешвоз гирифтанд. Онҳо ин дафъа дигар худро идора карда натавониста, дар Фаронса хостанд бо муҳофизони Президент даргир шаванд, вале полиси Фаронса дар ҳол амали онҳоро, ки мухолифи тамоми меъёрҳо буд, пешгирӣ намуд ва онҳоро боздошт кард. Худи ҳамин амал шаҳодат аз он медиҳад, ки нафароне, ки мактабҳои экстремистиву террористиро гузаштаанд, ҳеҷ гоҳ таҳаммулпазир ва солим буда наметавонанд. Онҳо агарчи дар як ҷомеаи мутамаддин ва мардумсолор ба сар мебаранд, вале афкору ақоид ва амалкардҳояшон ҳамеша аз он андешаи ифротиву инсонбадбиниашон маншаъ мегиранд. Ин раҳгумзадагон бо ин амалашон бори дигар нишон доданд, ки онҳо барои худи ҷомеаи аврупоӣ чӣ қадар хавфу хатар эҷод карда метавонанд. Ин  амалашон исботи бебаҳси он аст,ки террорист дар ҳама  ҷо террорист боқӣ мемонад. ”Хар Макка равад, боз ояд хар”-мегӯянд дар урфият. Наҳзатиҳо ҳам ҳарчанд  солҳо боз  дар мамолики пешрафта умр басар баранд ҳам, дар ботин ҳамон сиёҳкору бадкешанд, ки дар ватанашон буданд. Ин нафарон номи миллати тоҷикро ҳам дар олам доғдор  мекунанд. Ба амали ноҷавонмардонаи ин  тӯдаи авбошон аз ҷониби соҳибмулконе, ки онҳоро зери қаноти худ  гирифтаанд, бояд баҳои ҳуқуқӣ дода шавад. Чаро не?!

 

Муфаcсал...

ВОДА - БОГАТСТВО ПРИРОДЫ. ЗАЩИЩАЙТЕ И ЦЕНИТЕ ЕЕ!

Международное десятилетие действий

«Вода для устойчивого развития», 2018 – 2028 годы

Вода — это действительный проводник культуры, это та живая кровь, которая создаѐт жизнь там, где еѐ не было.

Б. К. Терлетский.

Из-за изменения климата, роста численности населения и других проблем обостряется нехватка питьевой воды. В связи с этим, Основатель мира и национального единства - Лидер нации, Президент Республики Таджикистан Эмомали Рахмон на заседании Генеральной Ассамблеи ООН выдвинул инициативу о провозглашении Международного десятилетия действий “Вода для устойчивого развития 2018- 2028гг». Эту инициативу поддержали все страны – члены ООН.

Водные ресурсы имеют решающее значение для устойчивого развития и ликвидации нищеты и голода. Между водными ресурсами, энергетикой, продовольственной безопасностью и питанием существует неразрывная связь.

Президент Республики Таджикистан Эмомали Рахмон сказал: «Вода - богатство природы. Защищайте и цените ее». Благодаря воде в Таджикистане активно работают гидроэлектростанции, которые обеспечивают людей электричеством.

Современный ритм жизни и разнообразие дел, которыми хочется заняться, стимулирует нас находиться в тонусе, быть бодрыми и активными. Жизненные силы и энергия нужны нам для работы, занятий спортом, путешествий, просто активного времяпровождения с друзьями и семьей.

…Вода! У тебя нет ни вкуса, ни цвета, ни запаха, тебя невозможно описать, тобою наслаждаются, не ведая, что ты такое. Нельзя сказать, что ты необходима для жизни, ты — сама жизнь!». Антуан де Сент-Экзюпери

Как утверждает доктор Луис Сьерра-Майем, возглавляющий испанскую Академию питания и пищевых наук, сокращение уровня воды в организме лишь на 2% может привести к снижению умственных и физических способностей почти на 20%. В этом случае человек теряет возможность мыслить ясно и способность обрабатывать информацию, снижается работоспособность. Более ощутимые потери воды (от 3% до 8% от массы тела) могут привести к головокружению, почечной недостаточности, увеличению частоты сердечных сокращений, затруднению дыхания.

Чтобы всегда, в любую погоду и в любом возрасте, чувствовать себя отлично и выглядеть молодо и свежо, необходимо пить достаточное количество природной воды, ведь она играет ключевую роль в поддержании водного баланса организма.

Матлуба КЕНДЖАЕВА, старший преподаватель

экономического факультета ХоГУ

Муфаcсал...

Кӯшишҳои давлат барои халқ, аммо мақсади ҲНИ...

4-уми ноябри соли 2019 Асосгузори сулҳу ваҳдати милли пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Муҳтарам Эмомалии Раҳмон ба Ҷумҳурии Конфедеративии Шветсария сафари расми доир намуданд. Дар ин сафар лоиҳаҳо дар соҳаҳои гуногуни энергетика, инфрасохторӣ, бахши истеҳсолоти саноатӣ, саноати кӯҳӣ, сабук ва хурокворӣ, аз ҷумла коркади маҳсулоти кишоварзии аз ҷиҳати экологӣ тоза, металҳо ва сангҳои қиматбаҳо, нахи пахта, пилла ва умуман, истеҳсоли маҳсулоти ниҳоӣ, аз ашёи хом, бахшҳои молия ва бонкдорӣ, сайёҳӣ ва дорусозӣ, ки барои кишвари мо аз самтҳои афзалиятноки ҳамкорӣ мебошад, бо доираи соҳибкорону сармоягузорони хориҷӣ шартномаҳои дуҷониба бастанд.

Ҳангоми сафари Призиденти кишвар роҳбарон ва аъзоёни ҲНИ дар шаҳри Берни Шветсария дар кӯчаҳои тангу торики ин кишвар расмгири намуда, инчунин навореро дар шабакаҳои интернети паҳн намуданд, ки аз марому мақсади нопоки ин ҳизби мамнуъ дар Тоҷикистон ва роҳбари онҳо Муҳиддин Кабири ва дигар тарафдоронашон нисбати кишварамон дарак медоданд. Ҳамагон медонем, ки ҲНИ аз солҳои таъсисёби то ҳол зарае дар ободии кишварамон саҳм нагузоштаанд, баракс фақат қатлу ғорат, танқидро пешаи худ намудаанд. Дар ин навор онҳо худобехабарию худфурӯши, аз сару садобаландкуниҳояшон дарак медод, ки чунин шеваи гуфтори хашинашон танҳо василаи ором кардани қалби пур аз кинаи сиёҳи онҳост.

Аз сӯи дигар, бояд назди хоҷагонашон ҳар долару еврои гирифтаашонро ҳисобот диҳанд ва барои фаъолияти ояндаашон грант гиранд. ҲНИ бо роҳбарии М.Кабирӣ бо васвасаи хоҷагони хориҷиашон ва баъзе аз соҳибмулкони намакношинос, ки кулбаҳои бобоии худро оташ задаву рў ба мулкҳои бегона оварданд, худро намоиш диҳанд. Бехабар аз он, ки ин теша ба решаи худ задан буду халос. Мо ҳамагон медонем, ки ҳар як оилаи тоҷик ҳанӯз ҳам аз он рўзгор захмҳои шифонаёфтаи худ рӯйи қалбҳо доранд ва ҳеҷгоҳ иҷозати дуюмбора такрор шудани ин ҷанги хонумонсузро намедиҳанд ва ин ҳизбро дастгири намекунанд.

Бо ин амалаш ҲНИ мехоҳанд, мақсаду мароми худро бо роҳҳои куштору зӯроварӣ, тарсу ваҳм, ки дар амалҳои террористии моҳи сентябри соли 2015 аз тарафи Абдуҳали Назарзода ва аъзоёни дигари ин ҳизб содир гардида буд, амалӣ созанд. Бо мақсади татбиқи ин сиёсат муборизаи беамону оштинопазир алайҳи ин ҳизб ва ҳар гуна падидаҳои номатлуби диниро ҷиҳати аз байн бурдани ба истилоҳ, боқимондаҳои динӣ, хурофоти аз шуури мардум тадбирҳои гуногун андешида мешавад. Ягон мутафаккир ё донишманди асили замони гузашта ва муосир низ бар зидди дин набаромадааст ва намебарояд, чунки мардуми тоҷик аз азал хулосаи заруриро бедастгирии бегонагон ва бегонапарастон бароварда метавонад.

Айни ҳол байни давлатҳои абарқудрати ҷаҳон рақобате ба вуҷуд омадааст, ки кўшиш барои соҳиб шудан ба нуфузу мартаба ба ин ё он минтақаи олам, сарвату захираҳои табии, энергетикӣ, ба даст овардани мавқеи афзалиятноки стратегӣ, ҳарбӣ ва ғайра торафт шиддат мегирад ва онҳо дар ин корҳои касифонаи худ хиёнаткорони дохилӣ ба мисли ҲНИ-ро бо ҳамаи ҷузъиёташ истифода мебаранд.

Танҳо бо фишор ва қувваи давлат, ки чораҳои махсусро пешбинӣ менамояд, мубориза намудан ба муқобили падидаҳои аср кифоя нест. Ин вазифаи ҳар як шаҳрванди кишвар аст. Барои ҳалли ин масъала равона кардани нерў ва фаъолияти тамоми сохтору мақомоти давлатӣ, ҷамъиятӣ, ниҳодҳои ҷомеаи шаҳрвандӣ зарур аст ва бояд дар зеҳну шуури насли наврас ва ҷавонон ҳисси баланди миллӣ, эҳсоси худшиносиву ватандустӣ, ахлоқи ҳамида, эҳтироми падару модар ва калонсолон, сабру таҳаммул, омўзиши илму ҳунарҳои муосир, меҳнатдўстӣ ва риояи волоияти қонунро тарғиб намоем то аз тарафи гурӯҳҳои тундрав ба мисли ҲНИ, ташкилотҳои террористӣ шомил нашаванд.

Мақсутов Шермамад,

сокини шаҳри Хоруғ

 

Муфаcсал...
Subscribe to this RSS feed

Log in

create an account