Мақолаҳо

ХУДШИНОСИИ ҶАВОНОН - РУШДУ ПЕШРАФТИ ҶОМЕА

Омили муҳимтарини ҳастии миллат, ҳувияти милли, сарчашмаи тамоми хушбахтиҳо ва ваҳдати миллату пешрафти ҷомеа ин неруи муттаҳид будани насли ҷавон маҳсуб меёбад.

Пешрафти ҷомеа дар тамоми соҳаҳо аз оромии ҷомеа вобастагии зиёд дошта, муттаҳидиву иттиҳоди ҷавонон асоси он ба шумор рафта, муҳимияти он дар камоли иҷтимоии шахс махсус аст. Ҷавонон неруи бузург дар ҳар давру замони пешрафти миллат дониста шуда, «ҷавононро ояндасози ҷомеа» меноманд. Ҷавонон дар меҳвари ҳама гуна тағйироту табаддулоти равандҳои ҷомеа, неруи маркази маҳсуб ёфта, дар таърихи ҷомеа низ нақши муассир доранд.

Аз оғоз то имрузи соҳибистиқлолии Ҷумхурии Тоҷикистон баҳри таҳкими пояҳои давлатдорӣ, таъмини сулҳу суботи кишвар, ҳифзи марзу буми Ватан, таъмини рушди илму маориф ва пешрафти дигар соҳаҳои ҳаёти хочагӣ, саҳмгирии ҷавонон бараъло эхсос мегардад. Дар ин робита Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам  Эмомалӣ Рахмон барҳақ қайд мекунанд, ки «Ҷавонон бояд сабақҳои Истиқлолиятро омузанд, аз равандҳои солиму носолими сиёсати имруза огоҳ бошанд. Таърихи гузаштаву ҳозираи халқи худро гаштаву баргашта варақ  зананд ва аз Ватан, миллат забон  ва фарҳанги  худ  ифтихор намоянд,»

Эълон гардидани  «Соли 2017- соли ҷавонон» имкони бештар барои рушди ҷавонони кишвар, ифодаи истеъдод ва қобилиятҳоро муҳаё намуд ва дар ин замина эҳсоси   Ватандустӣ, худшиносӣ ва ғурури миллӣ, то дараҷае боло гирифт. Дар «Соли 2018-соли рушди сайёҳи ва ҳунарҳои мардумӣ» ва дар соли 2019 низ « соли рушди сайёхӣ ва рушди деҳот» имкони тақвиятбахшии фаъолиятҳои дар соли пешгузашта амалишуда идома ёфта,  заминаи воқеии рушди фархангӣ-маърифатӣ, ки рукни қавигардонии худшиносии  милли дар ҷавонон мебошад, ба вуҷуд овард.

Дастоварди муҳими истиқлолияти давлатӣ барои чавонон ин он аст, ки таваччухи Хукумати Чумхурии Точикистон, ба хусус, Асосгузори  сулху вахдат, Пешвои миллат  мухтарам Эмомали  Рахмон ба ин кишри бонуфузи чомеа мунтазам меафзояд. Ба кавли Сарвари мамлакат « Хадафи сиёсати давлатии мо дар бахши чавонон тарбияи кадрхо, мутахассисони донишманду сохибмаърифат, насли дорои чахонбинии васеъ ва хислатхои Ватандустиву Ватанпарасти мебошад».

Дар сиёсати давлати сиёсати чавонон  самти афзалиятнок дониста шуда,  дар катори масъалахои стратегии давлати ва амнияти миллии кишвар масъалахои чавонон дар самти ичтимои ва иктисоди махсус аст. насли наврас аз кабили чараёни демографи ва мухофизати чавонон, сатхи саводнокии хукуки ва сиёси, танзими оила, афзудани иллатхои нашъаманди, зуровари дар байни чавонон мавриди тахлилу омузиши чидди карор дихем.»

Кишри асосии чомеаро дар рухияи ватанпарастиву худшиноси ва таквият бахшидани вахдати милли чавонони сохибмаърифат пойдор медоранд. Чавонон  хамчун  пешбарандаи  ояндаи  миллат  ва  давлат,  хифз  ва  талкин   намудани  фарханг,  тамаддун  ва арзишхои   миллию  анъанави  дар  байни  имрузу  ояндаи  чомеа   сахмгузоранд  ва  дар   пешбурди  чомеа   иштироки  фаъол  мекунанд.

Гарчанде, ки чавонон кувваи бузург шуда метавонанд, вале ин кувваро танхо дар ягонаги ва хамрох будан пайдо кардан мумкин аст. Бинобарин, ин андешаву хулосахо моро водор мекунад, ки боз хам хамкориву хамохангсозии фаъолиятхои ниходхои давлати ва гайридавлатиро ба хотири бехбудии вазъи чавонони имруз, ки фардои миллат аз онхо вобастаги дорад, таракки бидихем. Таълиму тарбияти чавонон дар рухияи механпарвари, илму фархангдусти ва арзишхои демократи бояд дар хукумат ва чомеа диккати аввалиндарача дошта бошад.

Пас ахамияти чидди зохир намудан дар тарбияи насли наврас ва  чавонон яке аз омилхои мубориза бар зидди  падидаи нанговари  чомеаи имруза-терроризм ва ифротгарои махсуб меёбад.

Хуллас, чавонон идомадиханда ва посдорандаи арзишхои инсони мебошанд, ки бар ин васила рисолати ояндаи чомеа аз онхо вобастагӣ дорад. Умуман, шахси чавон кувваи зиёди чисмони ва маънави дорад, мувофикан захираи асосии зехни ва мехнати буда ба хама дигаргунихои хаёт тобовар мебошад. Чавонон мухофизони боэътимоди Ватан, амнияти  давлату чомеа ва сарчашмаи ташаббусхо хастанд.

Вахдат бехтарин неъмати хайёти инсон, орзуву ормон, тахкими давлат, начоти миллат, рушди миллат дар хар давру замон аст. Вахдат на танхо мардумро сарчамъ кард, балки имкон фарохам овард,  ки чавонон озодона аз  пайи  илму донишандузи шаванд. Ин Вахдат аст,ки комёбихои  нав  ба  навро  чавонон  дар сиёсат, иктисод, фарханг ва  варзиш ба  даст  меоранд  ва  бо  ин  номи  кишвари  азизамонро дар  арсаи байналхалки боло  мекунанд, Имруз  чахон   дар  мархилаи чахоншави  карор  дорад, ки  он  дар тараккиёту  пешрафти дунё накши  бузург  дорад.

Чавононро зарур аст ,ки бо донишу заковати хеш Вахдати  миллиро   аз  хар  гуна равандхои номатлуб  эмин  доранд, то ки  ба  насли  оянда  Вахдати  пойдор  боки монад.

А. ЛУТФИШОЕВ, ассистенти кафедраи

 фалсафа ва сиёсатшиносӣ

 

Log in

create an account