Мақолаҳо

Ташкилоти террористии Ҳизби наҳзати ислом

Вазъи мураккаби сиёсӣ дар ҳавзаи давлатҳои арабӣ далели рушани ин иддаост. Зери таъ­сири чунин неруҳо буд, ки нут­фаи дар сатҳи пажўҳишгоҳҳои мағрибӣ таҳия ва барномаре­зишудаи ҳизби дар Тоҷикистон мамнуъи наҳзати Исломро бо усули бордоркунии сунъӣ дар батни ҷомеаҳои суриёиву ироқӣ во­рид карда, ҷанини зудрасеро тарбия карданд, ки он ҳанўз ҳангоми таваллуд дандонҳои хуношоми даррандагӣ дошт. Имрўз ин аъҷубаи заҳҳоктабори арабӣ мағзҳои ҷавононро мехўрад. Ҳикмати фаридуниву ҷуръати коваёнӣ мебояд, то мағзҳои ҷавонони моро аз афсуни ин махлуқи заҳҳоктабор вораҳонад.

Аксарияти шаҳрвандони Тоҷикистон ба ин ҳизб эътимод надоштанду на­доранд, зеро ҷанги шаҳрвандӣ дар кишвар, ки боиси мар­ги даҳҳо ҳазор ва машаққати ҳазорон нафар сокинон гарди­да, муҷиби харобии иқтисоди ҷумҳурӣ шуд, маҳз бо сабаби тундравиҳои ҳизби мазкур ба амал омада буд. Аз ин рў, мар­дум ҳузури сиёсии Ҳизби наҳзати исломро дар арсаи давлатдорӣ ҳамчун омили нооромии кишвар тасав­вур мекунанд.

Ташкилоти тер­рористӣ-экстремистии Ҳизби наҳзати ислом ҳамчун як ҳизби сиёсӣ ва муддаии ба даст овардани ҳокимият дар ҳолати расидан ба ҳадафи сиёсии худ низ наметавонад кафили ваҳдати миллӣ ва як­порчагии Тоҷикистон бошад, зеро дар сурати ба сари қудрат омадани ҳизби динӣ ногузир мақому манзалати меъёрҳову муқаррароти динӣ афзалият пайдо карда, риояи онҳо на ба меъёрҳои ихтиёрӣ, балки ҳатмӣ табдил меёбанд.

Бо назардошти омилҳои хориҷӣ ва мавқею манфиатҳои давлатҳои абарқудрат, ки ҳамчун субъекти сиёсӣ ба ҷараёни равандҳои сиёсии объектҳои сиёсӣ таъсир мегу­зоранд, метавон гуфт, ки таш­килоти террористии Ҳизби наҳзати ислом воқеӣ ва амалии ба даст овардани ҳокимиятро дар кишвар надорад. 

Аз ин рў, ба хотири бақои миллату ҳифзи истиқлолияти давлат, таҳкими амну субо­ти сиёсии кишвар ва рушди рўзафзуни он моро лозим аст, ки баҳри бартараф кардани та­моми омилҳои низою ташаннуҷ дар ҷомеаи худ саъю талош варзем.

Ташкилоти тер­рористӣ-экстремистии Ҳизби наҳзати ислом ва гурўҳҳои дигари ифротии кишвар аз қабили чу­нин ниҳодҳои тундраве мебо­шанд, ки нооромиро дар ҷомеаи мо ба вуҷуд овардан мехоҳанд ва бо истифода аз сарпарастиву ҳимояи муғризонаи хоҷагони бурунмарзиашон, ки дигар ниқоб аз чеҳра барафкандаанд, ҳанўз ҳам барои тира карда­ни фазои ақидатии ҷомеаи мо талошҳои беҳуда меварзанд.

Воқеан ҳам, ҷоиз ва му­носиб нест, ки як гурўҳи маҳдуди ҷомеа арзишҳои умумиҷамъиятиро танҳо ба худ мансуб донад ва фақат худро ҳомии он хонад. Гурўҳҳои сиёсӣ ниҳодҳоеянд, ки онҳоро қишрҳои муайяни ҷомеа таъсис дода, барои ба даст овардани ҳокимияти сиёсӣ талош мевар­занд. Маҳз дар ҳамин замина ва бо ҳамин асос дуруст нест, ки Ҳизби наҳзати ислом ҳамчун як гурўҳи террористӣ ба нафъи худ аз арзишҳои исломӣ ва эътиқоди кулли мардуми Тоҷикистон сўиистифода намояд, хоса дар мавриде, ки вазъи му­раккаби сиёсии минтақа ва тафриқаангезиҳои неруҳои манфиатҷўи байналмилалӣ аз мо беш аз ҳарвақта ҳушёрии си­ёсиро тақозо дорад.

Ҳамзамон, бояд ҳамеша дар мадди на­зар дошт, ки ин ҳизб аз эътиқоду ҳассосияти мардум сўиистифода карда, ҳамчун аҳзоби диниву гурўҳҳои тундрави мазҳабии кишварҳои арабӣ зери нуфузи хадамоти махсус ва доираҳои динии му­таассиби хориҷӣ қарор дорад ва мехоҳад ба коми ин ҳомиёни манфиатҷўи худ вазъи ҷомеаи моро ноором кунад, чунонки ин гуна вазъиятро дар солҳои 90-уми асри гузашта дар киш­вар ба вуҷуд оварда, боиси ҷанги шаҳрвандӣ ва тахриби ватану мусибати садҳо ҳазор ҳамватанони мо гардида буд.

Давлат, ки муҳимтарин дастгоҳи ҳифзи бақо ва руш­ди миллат аст, амонатест, ки онро ба дасти ҳар гурўҳи си­ёсии тасодуфие набояд дод. Ҳар гурўҳи сиёсие, ки ин амо­натро ба даст овард, мувазза­фу масъул аст, ки онро ҳифз кунад ва неруҳои ватанпарасту худогоҳро барои идомаи умури давлатдорӣ тарбият диҳад, то дар вақти зарурат амонат дар дасти амин бошад.

Эҳёи давлатдории миллӣ ва истиқлолияти сиёсии кишвар муҳимтарин дастоварди милла­ти мо дар тўли ҳазор соли охир аст, ки ҳифзу таҳким бахшида­ни он қарзи имониву виҷдонӣ ва масъулияти фавқулодаи шаҳрвандии мост. Аз ин рў, бо назардошти ҳассосияти вазъи сиёсии ҷаҳон моро лозим аст, ки нисбат ба омилҳои ташаннуҷ дар кишвар ва бартараф кар­дани онҳо нигоҳи ҷиддитар ва тасмимҳои қатъитар дошта бо­шем.               

Мо бояд ба қадри ин арзиши конститутсионӣ бирасем ва моҳияти ҳамин арзишро ба­рои насли ҷавон ва мардуми дар зери таъсири хурофотмон­да фаҳмонем. Ҷомеаи озоди имрўзаи мо ба андешаҳо ва таълимоти фундаменталии ба ислом бегона эҳтиёҷе надорад.

Албатта, маълум аст, ки ҳар як давлат бе мақсади му­айян ба давлати дигар кумак намекунад. Вазъи номусоиди сиёсию ҳарбии Тоҷикистон дар вақташ имкон намедод, ки ҳокимияти сиёсӣ ба рақибон сиёсияш ҷавобҳои қотеъона дода тавонад. Илова бар ин, танҳо ба хотири ваҳдату яго­нагии миллат бо ташкилоти тер­рористӣ-экстремистии Ҳизби наҳзати ислом ва сар­кардагони он муросо кардани ҳокимият маънои фармонбар­дори онҳо буданро надошт. Аммо афсўс, ки онҳо ба ҷойи муросо ва мадоро ба таҳдиди рўйирост ва ғасби ҳокимият даст заданд.

Мақсадҳои нопоки саркар­дагони ҲНИ пуштибо­нии онҳо аз ҷониби давлати Эрон ҳушдор медиҳад, ки аз хатогиҳои содирнамудаи онҳо хулоса бардошта, барои ба як миллати воҳид табдил додани миллат тоҷик ва муттаҳид на­мудани сокинони Тоҷикистон ба як қувваи бузург корҳои зиёд анҷом дода шавад. Шояд тавассути телевизион ва радио силсиласуҳбатҳо бо иштиро­ки олимон, сиёсатмадорон ва ходимони дин гузаронида шуда, нисбат ба амал, фаъо­лияти анҷомдода ва мавқеи ин террористони наҳзатӣ бори дигар андешагузорӣ карда шавад, то ин ки тамоми мардум огоҳ бо­шанд ва мақсади нопоки онҳоро донанд.

Мухбири рӯзномаи «Оинаи зиндагӣ»

Чоршанбиева Гулҷамол

Муфаcсал...

ТЭТ ҲНИ душмани миллати тоҷик аст

Асри 21 айёми гулгулшукуфоӣ ва тараққиёти илму техника буда, моро водор менамояд, ки дониши худро баланд бардорем ва барои рушди Тоҷикистони биҳиштоссо ҳиссагузор бошем. Пеш аз ҳама дар пеши мо вазифаи аз ҳама муқаддас муҳофизати марзу буми кишвари азизамон-Тоҷикистон истодааст, ки мо бояд зиракии сиёсии хешро боло бардорем ва нагузорем, ки ҳаргуна афроди зишт ба монанди ташкилоти экстремистию экстремистии ҳизби наҳзати ислом дар шуури мо ақидаҳои номатлуби терроризм ва экстремизимро ҷой диҳад.

Ширкати баъзе ҷавонони ноогоҳ дар муноқишаҳои мусаллаҳонаи Сурия маҳз бо тарғиб ва ташвиқи аъзоёну роҳбарони ТЭТ ҲНИ сурат гирифтааст. Агарчи фаъолияташон бо қарори Суди Олии кишвар манъ шудааст, аз беруни кишвар бо ҳар роҳу восита мехоҳанд, ба оромиву суботи кишвар халал ворид созанд. Дар ин роҳ онҳо аз ягон амали ҷинояткорона даст намекашанд. Аммо онҳо дар хотир дошта бошанд, ки мардуми шарифи Тоҷикистон дигар фирефтаи ақидаҳои тундгароёна нахоҳанд шуд.

Сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмон дар атрофи як хатари нав — кибертерроризм низ ибрози андеша намуданд. Ҳоло наҳзатиҳо барои ба мақсадҳои нопоки худ расидан аз кибертерроризм истифода мекунанд. Кибертерроризм ба инсоният бо хатари ҷиддӣ таҳдид мекунад, ки онро бо аслиҳаи ядроӣ, бактериологӣ ва кимиёӣ муқоиса кардан мумкин аст. Таҷрибаи бадастомада оид ба кибертерроризм шаҳодат медиҳад, ки хатари он бисёр давлатҳоро таҳдид мекунад. Кибертерроризм сарҳад надорад ва ҳар лаҳза метавонад ба низоми иттилоотии кишваре, ки дар ҳар нуқтаи кураи замин ҷойгир аст, таъсири манфӣ расонад.

Шабакаҳои кушоди иттилоотӣ имрўза - воситаи ҷанги иттилоотӣ дар дасти аъзоёну роҳбарони ТЭТ ҲНИ ва дигар гурўҳҳои ҷиноӣ аст. Хусусиятҳои кибертерроризм ва афзудани шумораи одамони ба он шомилшуда бо роҳи ҷалби пинҳонӣ ва тадриҷан тағйир додани тафаккуру эътиқоди онҳо, зери ниқоби афзалиятҳои динӣ зоҳир мегарданд. Намояндагони ТЭТ ҲНИ, дар навбати аввал, бо ҷавононе кор мекунанд, ки таҷрибаи кофии рӯзгор надоранд, донишҳои дунявӣ ва диниашон сатҳӣ буда, дар зиндагӣ бо мушкилоте, чун қашшоқӣ, бекорӣ, муҳоҷират ва монанди ин дучор шудаанд.

Зикр намудан бамаврид аст, ки шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон барои муҳоҷирати меҳнатӣ ба хориҷи кишвар сафар мекунанд. Наҳзатиҳо инро яке аз ҷанбаҳои ҷалби шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон интихоб кардаанд.

Майли ҷавонон ба ТЭТ ҲНИ, масъалаи доғ маҳсуб мешавад ва дар маркази диққати аҳли ҷомеа қарор дорад. Пўшида нест, ки роҳбарону аъзоёни ТЭТ ҲНИ, ҳоло ҳам талош мекунанд ҷавононро, ки табақаи нисбатан камтаҷрибаи ҷомеа мебошанд, ба ҷониби худ кашанд. Дар Тоҷикистон аксари пайравони ТЭТ ҲНИ-ро ҷавонон ташкил медиҳанд, ки ТЭТ ҲНИ душмани миллати тоҷик аст.

Таҳлилҳо нишон медиҳанд, ки ба ТЭТ ҲНИ ҷавононе пайравӣ мекунанд, ки натанҳо аз илму фарҳанги дунявӣ, балки аз донишҳои аввалияи динӣ низ тасаввуроте надоранд. Фарзандони мо бояд аз хурдсолӣ рў ба дониш оваранд ва дар бораи донишҳои ҳаётан муҳим маълумот дошта бошанд. Донишҳои аввалинро фарзанд аз модар мегирад. Мактаби нахустини инсон-мактаби модар аст. Барои ҳамин, дар навбати аввал зан- модар худаш бояд таҳсилкарда бошад, то ки дар оила таълиму тарбияро дуруст ба роҳ монад ва ба хотири ояндаи неки фарзанди худ, ўро аз хурдӣ дар рўҳияи ватандориву ифтихори миллӣ тарбия намояд. Ҳар як зан-модари бедордили тоҷик бояд ба қадри тиниву оромӣ ва сулҳу субот бирасад. Вазифаи ҳамаи мо аз он иборат аст, ки ҷавонони гумроҳро ба роҳи дуруст ҳидоят намоем.

Чӣ хуб мешуд, агар тамоми шаҳрвандон, аз ободии кишвар, тинҷиву оромӣ, пешрафту тараққиёти Ватан шукр намоянду алайҳи террористу экстремист бахусус наҳзатиҳои хунхору хоин бетараф набошанд. Хусусан, ҷавонон, ки ояндаи Тоҷикистон дар дасти онҳост, фирефтаи ваъдаҳои бардурўғи наҳзатиҳо нашаванд. Ватани худро дўст доранд. Кўшиш намоянд, ки неруи ақлониашонро барои созандагӣ, ба сўи эҷодкорӣ, барои ободу зебо гардонидани Ватани азизамон-Тоҷикистон истифода баранд ва ҷомеаро аз гирдоби дардноки оқибати он эмин нигоҳ доранд.

Омӯзгори МТМУ №12-и ш.Хоруғ

 Султоназаров Соҳибназар

Муфаcсал...

Муноқишаҳои сарҳадӣ бо роҳи осоишта ва дар фазои ҳамдигарфаҳмӣ хотима ёбад

Солҳои охир баъди пош хӯрдан давлати пуриқтидори шӯравӣ низоъҳои сарҳади байни Тоҷикистон ва Қирғизистон тезу тунд шуда истодааст. Сарҳади байни Тоҷикистону Қирғизистон 970 км дар бар мегирад, 519 км он бо созишномаи сарҳади асосӣ аст, боқимондаи он баҳсталаб аст. Асосан ин низоъҳои сарҳадӣ аз тарафи Тоҷикистон дар ноҳияи Бобоҷон Ғафуров ва Исфара дар Қирғизистон дар ноҳияи Боткент мебошад.

Мардуми ин ноҳияҳо байни худ муноқишаҳо сар мекунанд. Ин муноқишаҳо байни онҳо барои об додани заминҳои корам, барои чарогоҳҳо ба вуқуъ меояд. Ҳатто баъзе вақтҳо ба хунрезиҳо оварда мерасонад.

Охирин муноқиша 9-10 январи соли ҷорӣ байни тоҷикону қирғизҳо сар шуд ҳар ду тараф ҳамдигарро гунаҳкор дониста, ҳатто тирпарронӣ карданд.

Барои баэътидол овардани вазъият байни сарвазирӣ Тоҷикистон Азиз Иброҳим ва ЖенишРазоқов гуфтушунид гузашт. Онҳо ваъда доданд, ки тезтар ин низоъҳоро бартараф карда, нунаҳкорони ин муноқишаҳо бояд ҷазо гиранд, то ки ин вазъияти ногувор такрор наёбад.

Масъалаи тезтар ҳал намудани ин вазъият байни Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Асосгузори сулҳӯ Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат ҷаноби олӣ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва Президенти Ҷумҳурии Қирғизистон Сооронбой Жеенбеков дар шаҳри Бишкек гуфтушунид гузашт.

Мо медонем, ки дар даврони Шӯравӣ Ҷумҳурии Тоҷикистону Ҷумҳурии Қирғизистон ду халқи бо ҳам дӯсту иттифоқ буданд. Дар ноҳияи Мурғоби вилояти мухтори кӯҳистони Бадахшон қирғизхо зиндагӣ мекунанд. Онҳо бо тоҷикони муқимии он ҷо робитаи дӯстӣ доранд. Урфу одатҳои ҳамдигарро ҳурмату эҳтиром мекунанд, ҳатто байни ҳамдигар оила барпо мекунанд.

Мо зиёиёни тоҷик орзӯи онро дорем, ки ин муноқишаҳои сарҳадӣ байни Ҷумҳурии Тоҷикистону Ҷумҳурии Қирғизистон бо роҳи осоишта ва дар фазои ҳамдигарфаҳмӣ хотима ёбад. Аз ҳар ду тараф ин муноқишаҳои онҳо ҳаллу фасли худро меёбад ва дар оянда миллати тоҷику қирғиз дӯстона зиндагӣ мекунанд.

Дар ҳамаи фарҳангҳои ҷаҳонӣ ватану ватандорӣ ҳифзи марзу буми Ватан ва нигоҳ доштани озодиву истиқлолият вазифаи ҷонии ҳар як шаҳрвандӣ он мебошад. Шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистонро зарур аст, ки посбони сарҳади кишвари азизи худ бошанд ва тамоми нерўи хешро ба хотири ҳифзи истиқлолияту озодӣ, сарҳади давлатӣ, манфитаҳои миллӣ ва пешрафту шукуфоии кишвар, равона намоянд.

Куканбекова Мунира,

омӯзгори МТМУ № 5-и ш. Хоруғ

Муфаcсал...

Интихобот фахри ҳар сокини давлат аст

Мутобиқи қонунҳои кониститутсионӣ интихобот ба Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Маҷлисҳои вакилони халқи ВМКБ, вилоятҳо ва шаҳру ноҳияҳои ҷумҳурӣ дар панҷ сол як маротиба гузаронида мешаванд ва вакилон ба муҳлати панҷ сол интихоб мешаванд.

Санаи якуми марти соли 2020 интихоботи Маҷлиси Намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар доираи қонунҳои амалкунанда гузаронида шуд.

Дар шаҳри Хоруғ интихбот ба маҷлиси намояндагони маҷлиси олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба таври шаффофу демократӣ гузаронида шуд. Дар интихобот ҳизбҳои сиёсӣ, номзадҳо ба вакилони шаҳру вилоят, ҷумҳурӣ ва вакилони худпешбар, пешбарӣ шуда, ҷойҳои намоёнро ишғол намуданд. Шаҳрвандон дар интихоботи 01.03.2020 бо шодию хурсанди, рақсу бозӣ ва хӯрдани таъомҳо иштирок намуданд. Интихоботи баргузоргардида, ба мисли идҳои ҷашнӣ баргузор гардид.

Дар ҳамаи участкаҳои интихоботӣ раванди овоздиҳиро ба садо додани Суруди миллӣ аз аз соати 6:00 оғоз намуда, соати 20:00 ба анҷом расониданд. Дар участкаҳои интихоботӣ утоқҳои барои овоздиҳӣ ба шахсони дорои имконияташон маҳдуд омода шуда буданд. Инчунин, шароити заруриро барои таъмини фаъолияти самараноки нуқтаи хизматрасонии тиббӣ ва хонаи модару кӯдак муҳайё карда буданд.

Ҳамаи участкаҳои интихоботии шаҳри Хоруғ ба шиору овезаҳо оиди интихобот ва ороиши идона ба бар карда буданд. Дар рӯзи интихобот чорабинии фарҳангӣ-фароғатӣ ва намоиши таъомҳои миллию ҳунарҳои мардумӣ дар ҳамаи участкаҳои интихоботӣ ташкил карда шуд. Шаҳрвандон аз чунин тарзи баргузории интихобот хушҳол гардиданд.

Ба участкаҳои интихоботӣ мардум бо майлу хоҳиши том ихтиёран бо як эҳсосоти баланд, самимияти хосса, масъулияти худшиносию ватанпарастӣ ва бо чеҳраҳои кушод ширкат варзида овози худро ба тариқи овоздиҳии пинҳонӣ ба вакилони арзанда доданд.

Дар ҳама участкаҳои интихоботӣ ҷойи алоҳида барои мушоҳидони байналмилалӣ омода намуда, навиштаҷоти шиорҳои «Мушоҳиди байналмилалӣ» бо се забон (тоҷикӣ, русӣ, англисӣ) ташкил шуда буд. Интихоботи имсола аз тарафи мушоҳидони байналмилалӣ тадорукоти гузаронидани ин маъракаи сиёсӣ дар сатҳи ҷаҳонӣ баҳои беҳтаринро сазовор гашт.

Дар ин маъракаи сиёсӣ саҳми сокинон, бахусус омӯзгорони тамоми муассисаҳои таълимӣ беандоза калон буд. Интихобот дар ҳамаи участкаҳои интихоботии шаҳри Хоруғ мувофиқи қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон оиди ин маъракаи сиёсӣ ба дараҷаи баланд гузаронида шуд.

Мо омӯзгорони шаҳри Хоруғ бо боварии комил гуфта метавонем, ки интихоботи Президентии Ҷумҳурии Тоҷикистон санаи 6-уми ноябри соли 2020 дар фазои сулҳӯ суббот, демократию озодӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ, гузаронида мешавад.

Директори МТМУ № 6 - и шаҳри  Хоруғ Назирова Адолат

Муфаcсал...

Марз нишонаи ҳамкорӣ аст

Марз, ҳудуди муайянеро меноманд, ки  дар он як халқ ва ё як миллат кор ва зиндагӣ менамояд. Мусаллам аст, ки имрўзҳо давлатҳо ва минтақаҳои гуногуни олам бо ҳамдигар ҳаммарз буда, бо шарофати ҳаммарзии худ бо ҳамдигар доду гирифти дўстона ва ҳамкорона менамоянд ва зиндагии худро пеш бурда истодаанд.

Тоҷикистони маҳбубамон, ки имрўзҳо дар саросари ҷаҳон мавқеи муайнро сазовор гардидааст ва аз тарафи қариб дусад давлати дунё ҳамчун давлати мустақил, соҳибфарҳанг ва соҳибҳуқуқ шинохта шудааст ва бо кишварҳои Афғонистон, Узбекистон, Қиризистон ва Хитой ҳамсарҳад мебошад. Ин сарзамини куҳанбунёди тоҷикон имрўзҳо ифтихор аз он дорад, ки бо шарофати Истиқлолияти комил ва сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон якпорчагии Тоҷикистон ҳифз гардида, аз парокандагӣ наҷот ёфт. Ин марзу бум бо Артиши пурқудрати хеш ҳифз ва муҳофизат карда мешавад ва сокинони ин сарзамин аз шарофати сиёсати пешгирифтаи Сарвари мамлакат ва ҳифзи артиши миллӣ осудаҳолона кору зиндагӣ карда истодаанд ва дар зери осмони софу беолоиши сулҳу амонӣ шукргузорӣ карда истодаанд.

Маҳз ин осудаолӣ нишонгари он аст, ки халқ бе тарсу ҳарос дар мамлакат пешрафт карда истодааст ва аз ҷониби миллатҳо ва халқиятҳои гуногуни олам ин истиқлолияти тоҷикон ва сулҳи комил як дастоварди беназири таърихӣ шинохта шуда, барои ҷаҳониён намунаи беҳтарини пешрафт қадр карда шудааст.

Дар баробари ин мардуми тоҷик ва махсусан, Пешвои миллат шабу рўз дар талоши он аст, ки на танҳо сарҳади Ҷумҳурии соҳибистиқлоли Тоҷикистон доимо орому осоишта бошад, балки ҳамеша дар созмонҳои байналмилалӣ марзҳо ва ҳудудҳои ҳамсояе, ки имрўзҳо дар хавфу хатар қарор доранд, муроҷиатҳо ва пешниҳодҳо намуда, дар талаби он аст, марзҳои ҳамсоя низ орому осуда бошанд ва халқи ин сарзаминҳо бе ҳеҷ тарсу ҳарос зиндагӣ ва рўзгори худро пеш баранд. Зеро марзи ноором ва номустаҳкам ҳаргиз намегузорад, ки халқ дар он бе тарсу ҳарос зиндагӣ намоянд.

Марзе, ки барои Тоҷикистон ҷудо гардидааст ва халқи тоҷик дар он умр ба сар мебаранд, нишонгари он нест, ки танҳо дар ҳудуди он оромӣ пойдор бошаду халос, балки барои тоҷикон ҳаммарз будан бо ин давлатҳо як ифтихори бузург аст. Зеро аз қадим ин халқиятҳо бо ҳамдигар дўстона зиндагӣ намуда, аз азал ҳамчун як халқи муттаҳид ва муаррифкунандаи сарзамини Шарқ сарбаландона зиндагӣ мекарданд. Ба ин хотир, имрўзҳо низ пайваста талош бар он доранд, ки бояд бо ҳамаи мамалакатҳои ҳамсояи хеш дўстона муносибат намуда, дар ҳамкорӣ бо ин давлатҳои ҳамсоя кўшиш бар он дорад, ки бояд ин сарзамин ҳамеша ором ва пайваста дар пешрафт бошад ва дар баробари дигар минтиқаҳои дигар ҳамқадам ва ҳамзамон бошад.     

Муфаcсал...

Муноқишаҳои сарҳадии Тоҷикистону Қирғизистон ба хубӣ хотима ёбад

Дар даврони собиқ Иттиҳод Шӯравӣ ду миллати бо ҳам дӯст тоҷику қирғиз дӯсти ҷони буданд. Байни якдигар дар масъалаҳои тиҷорату бозоргонӣ робитаи зич доштанд. Ёрии худро аз ҳамдигар дареғ намедоштанд. Аммо бо роҳбарию супориши баъзе афроди касиф робитаҳои ин ду кишвар тезу тунд гардида истодааст.

Дар вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшони Ҷумҳурии Тоҷикистон танҳо дар ноҳияи Мурғоб аз қадимулайём қирғизҳо зиндаги карда истодаанд. Дар байни қирғизҳо миллати тоҷику ӯзбек низ истиқомати мекунанд. Ин миллатҳо бо ҳам дӯстона зиндагӣ карда, урфу одатҳои ҳамдигарро ҳурмату эҳтиром мекунанд. Ҳатто бо ҳам оила барпо намуда, соҳиби фарзанд гардида, зиндагии хеле хуб доранд.

Баъди пош хурдани давлати абарқудрати Иттиҳоди Шӯравӣ байни миллатҳои тоҷику қирғиз низоъҳои сарҳадӣ сар шудан гирифтанд. Вақтҳои охир байни тоҷикону қирғизҳо дар шаҳри Исфараи вилояти Суғди Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Боткенти Ҷумҳурии Қирғизистон муноқишаҳо рух дода истодааст.

Санаи 9-10 уми январи соли 2020 боз низоъи навбати байни сокинони деҳаи Сомониёни шаҳри Исфараи вилояти Суғди Ҷумҳурии Тоҷикистон ва сокинони вилояти Боткенти Ҷумҳурии Қирғизистон оғоз шуд. Ҳар ду тараф дар ин муноқиша ҳамдигарро гунаҳкор дониста, ҳеҷ не, ки бо ҳам иттифоқ шаванд. Шаби 9 январи соли 2020 сокинони Боткенти Ҷумҳурии Қирғизистон ба тарафи сокинони шаҳри Исфараи вилояти Суғди Ҷумҳурии Тоҷикистон  санг ва ҳатто силоҳи оташфишон истифода бурда, зиндагии осоиштаи ҳамдигарро халалдор кардаанд.

Дар натиҷаи ин муноқишаҳо шумораи зарардидагон низ бисёр мебошанд. Муноқишаи сарҳадии байни ин ду миллат рӯзҳои охир хеле тезу тунд шуда истодааст. Ин ду миллатро баъзе афроди зиште, ки дар ҷомеъа мавқеъи худашонро пайдо накардаанд барои обёри заминҳояшон ва чарогоҳҳояшон низоъ андохта истодаанд.

Барои паст кардани ин муноқиша байни сарвазири Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Ҷумҳурии Қирғизистон гуфтушунид гузаронида шуд.

14-15 феврали соли 2020 байни Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва Президенти Ҷумҳурии Қирғизистон Сооронбой Жеенбеков дар шаҳри Бишкек гуфтушунид гузаронида шуд.

Мо занони тоҷик умеди онро дорем, ки ин муноқишаҳо байни миллати тоҷику қирғиз бо хуби хотима ёбад ва дар зери осмони софу беғубор бо ҳам дӯстона зиндагонӣ кунем.

Омӯзгори МТМУ №2-и шаҳри Хоруғ,

Мирзошоева Аслинисо

Муфаcсал...

Интихобот: Иродаи халқ ғолиб омад

Яке аз муҳимтарин чорабиниҳои сиёсии имсол дар Тоҷикистон – интихоботи парламентӣ гузашт. Рӯзҳои охир сархати аксар маводи ВАО ҳамин мавзӯъст.

Аз гузоришҳои матбуотӣ бармеояд, ки рӯзи якуми март дар кулли ҷаҳон ВАО чашму ҳушу гӯш ба Тоҷикистон буданд ва раванди баргузории интихоботро наззора мекарданд. Ҳарчанд дар бархе қитъаҳо интихобот ба даври дуввум рафт, дар маҷмӯъ, ин ба кулли натиҷаҳои раъйдиҳӣ таъсир нарасонид. Зеро, бо далели иштироки камсобиқаи интихобкунандагон ва дараҷаи баланди раъйдиҳӣ ҳанӯз дар нимарӯзи 1 март интихобот баргузоршуда эълон гардид ва таври маълум, рӯзи 2 март ғолибони интихобот шиносоӣ шуданд.

Бино ба маълумоти расмӣ, ки онро Комиссияи марказии интихобот ва раъйпурсии Тоҷикистон эълон кард, дар маҷмӯъ, дар интихоботи рӯзи 1 март 4 миллиону 245 ҳазору 951 нафар интихобкунандагон иштирок карданд. Ин 86,4%-и шумораи умумии интихобкунандагонро ташкил дода, сатҳи хеле баланд дар муқоиса ба натиҷаҳои интихобот дар миқёси собиқ шӯравӣ ба шумор меравад.

Натиҷаҳои раъдиҳӣ ин гуна будааст, ки дар ҳавзаи ягонаи умумиҷумҳуриявии интихоботӣ аз рӯи рӯйхати ҳизбҳои сиёсӣ ба тарафдории Ҳизби аграрии Тоҷикистон - 700 ҳазору 582 нафар ё 16,50%, ба тарафдории Ҳизби демократии Тоҷикистон - 216 ҳазору 526 нафар ё 5,10%, ба тарафтории Ҳизби ислоҳоти иқтисодии Тоҷикистон - 705 ҳазору 252 нафар ё 16,61%, ба тарафдории Ҳизби коммунистии Тоҷикистон - 132 ҳазору 49 нафар ё 3,11%, ба тарафдории Ҳизби сотсиалистии Тоҷикистон - 218 ҳазору 696 нафар ё 5,15%, ба тарафдории Ҳизби сотсиал-демократии Тоҷикистон - 13 ҳазору 735 нафар ё 0,32% ва ба тарафдории Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон - 2 139 741 нафар ё 50,40% овоз додаанд.

Инҳо маълумоти расмиянд, ки аллакай матбуотӣ шудаву тағйири онҳо имконнопазир аст. Рақамҳои омориро шояд тағйир додан имкон бошад, аммо раъйи мардумро, ки озодонаву ҳавасмандона пайи қуттиҳои раъй рафтанд ва номзадҳои арзандаи худро интихоб карданд, намешавад дигар кард. 

Аммо агар аз дидгоҳи коршиносӣ таҳлил карда шавад, интихоботи имсолаи парламентӣ чанд махсусият дошт:

Аввалан, ин нахустин интихоботи парламентӣ дар Тоҷикистон буд, ки бе ҳузур ва иштироки намояндагони ТТЭ ҲНИ баргузор шуд. Ҳамин буд, ки дар ҷараёни бақайдгирии номзадҳо, маъракаҳои таблиғотӣ ва раъйдиҳӣ ҳеч таҳқиру таҳдиду бадгӯии онҳо мушоҳида нашуд. Бо ҳамин далел интихобот дар фазои орому осуда ва дар сатҳи баланди ташкилӣ баргузор гардид ва бино ба гуфтаи масъулин, яке аз шаффофтарин интихоботҳои парламентӣ дар даврони истиқлолияти ҷумҳурӣ маҳсуб мегардад. Маҳз аз ин дидгоҳ, ки неруҳои ифротиву террористӣ дар пасманзари чорабиниҳои интихоботӣ натавонистанд ҳадафу барномаҳои машкук ва сиёҳи худро таблиғ кунанд.

Аз ин нуқтаи назар, мешавад хулоса кард, ки то чӣ андоза чораҷӯӣ ва мубориза ба зидди неруҳои террористиву ифротӣ муҳим аст.

Дуввум, фаъолнокии бесобиқаи ҷавонон ба интихобот ҳатто нозирони байналмилалиро ба ҳайрат овард: “Фаъолнокии интихобкунандаҳо ҳайратовар буд. Ҷолиб он аст, ки мардум одатан ба участкаҳои интихоботӣ соатҳои 10-11 меоянд. Нозирони мо дар вақти боз намудани участкаҳои интихоботӣ ҳузур доштанд ва диданд, ки соати 6 –и субҳ одамон аллакай дар навбат истодаанд. Ин нишонаи фаъолнокии баланд аст, ки ба ин корҳои зиёди омодагӣ мусоидат намуданд”, - гуфт роҳбари Миссияи мушоҳидони байналмилалӣ аз Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил (ИДМ) Сергей Лебедев бо натиҷагирӣ аз сатҳи баланди омодагиҳо ва ҷараёни баргузории интихобот.

Ин ҳарфи хушку холӣ нест, балки мавқеъи як ташкилоти байналмилалист. Ин эътироф аст.

Одатан ҷавонон ба бозиҳои варзишӣ ё чорабиниҳои фарҳангӣ гуруҳ-гуруҳ рафта, фаъолона ширкат меварзанд. Аммо маъракаи сиёсии рӯзи 1 март нишон дод, ки агар таъсиргузориҳои ғайримаҷоз набошанд, ҷавонони мо дар маъракаҳои сиёсӣ низ хеле фаъоланд. Ба назари инҷониб, маҳз аз байн бурдани таблиғҳои нодуруст ва зиддимиллӣ ба ин мусоидат намуданд. Тавре болотар зикр шуд, дар интихоботҳои қаблӣ ин гуна таблиғҳо аз ҷониби ТТЭ ҲНИ хеле зиёд мушоҳида мешуданд.

Муҳимияти дигар дар интихоботи мазкур ин аст, ки ин маротиба теъдоди намояндагони ҳизбҳои гуногуни сиёсӣ дар парламент бештар гардид. То ин замон шумораи намояндагони Ҳизби халқии демократии Тоҷикистон тақрибан аксариятро ташкил медоданд. Ва ин табиист, чун теъдоди аъзову ҷонибдоронаш, ки ҳамзамон интихобкунанда ҳастанд, аз марзи садҳо ҳазор убур мекунад. Зиёд мешунавему мехонем, ки муғризона муваффақиятҳои ин ҳизб нодида гирифта мешаванд, ҳол он ки ҳузури бештари намояндагони ин ҳизб дар парламент маҳз ба ҳамин дастовардҳояш марбут аст.

Аммо ин рақобат аст ва тавре мушоҳида шуд, ин маротиба ҷомеаи кишвар ба ҳузури бештари намояндагони ҳизбҳои гуногун дар парламент ниёз доштааст. Ба назари инҷониб, ин рақобатро сатҳи баланди ташкилӣ ва омодагӣ ба интихоб ба миён овард. Ва халқ ҳамин гуна интихоб кард. Намешавад, ки ба иродаи мардум зид баромад.

Аз сӯйи дигар, ин нишонаи баланди касбият дар парламенти нав хоҳад буд, далели гуногунандешии сиёсӣ дар ҷомеаи Тоҷикистон ва ниҳоди қонунгузор хоҳад буд. Ва аз ҳама муҳим, ин интихоби халқ, ҳокимияти халқ ва риояи меъёрҳои демократия аст.

Аммо ҳоло хеле муҳим аст, ки вакилони интихобшуда ба ин иродаву интихоби мардум содиқ бошанд, ба он арҷ гузоранд. Интихобот баъди панҷ сол боз меояд, аммо вакилони навинтихобшуда бояд назди худ ҳадафи мушаххас дошта бошанд, ки дар ин муддат чӣ хизмате ба ин мардум – интихобкунандагони худ анҷом медиҳанд, барои рушду шукуфоии Ватан чӣ метавонанд кунанд, барномаи вакилии худро, ки маҳз тавассути он вакил интихоб шуданд, то чӣ андоза амалӣ менамоянд.

Аҳлиддин Мирзозода, таҳлилгар

Муфаcсал...

ИНТИХОБОТИ НАВБАТӢ ВА МАСЪУЛИЯТИ БАЛАНДИ ШАҲРВАНДӢ

Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва инчунин як қатор санадҳои  байналмилалӣ, ки аз ҷониби  мамлакати мо  эътироф карда шудаанд, ҳуқуқи халқи тоҷикро (ҳамаи шаҳрвандонро, новобаста аз мансубияти миллӣ ва эътиқоди динии  онҳо) ба иштирок намудан дар ҳаёти сиёсии мамлакати худ эътироф менамояд.  Ин ҳуқуқи сиёсии худро шаҳрвандон метавонанд ба воситаи низоми интихобот амалӣ намоянд.

Низоми интихобот падидаи муҳими демократия буда, маҷмўъи муносибатҳои ҷамъиятие мебошад, ки дар алоқамандӣ бо ташкили мақомоти намояндагии ҳокимияти давлатӣ ва ҳуқуқи субъективии шаҳрванд оид ба интихобу интихобшавӣ ба вуҷуд меоянд. Дар муҳимтарин  принсипи  демократия оварда шудааст, ки халқ сарчашмаи  ҳокимият ба ҳисоб рафта онро метавонад бевосита ва ё бавоситаи вакилони худ амалӣ намояд.

Ҷумҳурии Тоҷикистон  баъди эълони истиқлолияти давлатӣ раванди демократикунонии ҷомеаро пеш гирифта барои амалӣ намудани мақсадҳо ва иштироки шаҳрвандон дар идоракунии давлад шароитҳои муҳими сиёсӣ ва ҳуқуқиро ба вуҷуд овард. Ҳуқуқи интихобот дар Тоҷикистон ба се маъниву мафҳум фаҳмида мешавад. Якум, чун ҳуқуқи субъективии шаҳрвандон оид ба интихоб кардан ва интихоб шудан ба мансаби Президент, ба вакилии Маҷлиси Олӣ ва Маҷлиси маҳаллӣ. Дуюм, чун шакли ягонаи ташкили мақомоти намояндагии ҳокимияти давлатӣ ва интихоби Президент. Сеюм, чун падидаи демократӣ ва нишондиҳандаи тартиби идораи демократии давлат, чун маҳак ё мизони ошкор кардани татбиқи низоми тартиби демократӣ.  

Хушбахтона ба мардум имконият дода шуд, ки онҳо бевосита бо иродаи сиёсӣ ва фаҳмиши ҳуқуқии худ дар идоракунии давлати худ иштирок намоянд. Тавре аз таърих огоҳ дорем  аввалин даргириҳои сиёсӣ баъди эълони истиқлолияти давлатӣ дар ҷумҳуриямон маҳз ба хотири интихоботи президентии соли 1991  сар заданд. Ин воқеаро Пешвои мииллат муҳтарам Эмомали Раҳмон дар Паёми навбатии худ ба Маҷлисии Олии мамлакат қайд карда гузаштанд ва таъкид бар он доштанд, ки интихобот ҳамчун маъракаи муҳимми сиёсӣ аз ҳар як шаҳрванди кишвар ба хотири рушду ободии фардои мамлакат ва осоиши наслҳои оянда фарҳанги баланди сиёсӣ, ҳисси ватандӯстӣ ва маъсулиятшиносиро тақозо мекунад.

Бо фармони Президенти Ҷумҳурии Точикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 1-уми март  дар саросари ҷумҳуриямон рўзи интихобои  навбатии вакилон ба Маҷлиси Намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Маҷлисҳои маҳалӣ эълон карда шуд. Хушбахтона мардуми соҳибмаърифати давлати азизамон ин маъсулиятро дарк намуда интихоботи навбатиро низ сарбаландона гузарониданд.  Тавре аз воситаҳои ахбори омма ва телевизиони марказӣ шабакаи «Тоҷикистон» иттилоъ гирифтем шурўъ аз субҳи бомдод ҳамаи сокинони минтақаҳои Точикистони азизамон  дар ин маъракаи муҳими сиёсӣ иштирок намуда маърифати баланди сиёсӣ ва ҳукуқии худро нишон доданд. Дар интихоботи навбати саҳми арзандаи Комиссияи марказии интихобот ва раъйпурсии Ҷумҳурии Тоҷикистон низ назаррас буда ба интихобот аз ҷониби намояндагони созмонҳои байналхалқи баҳои баланд дода шуд.

Мардуми сарбаланд бо як боварии комил вакилони арзандаи худро интихоб намуданд.  Мо низ итминони комил дорем, ки вакилони ба боварии мардум сазовар гаштанда рисолати таърихии худро анҷом дода дар баланд бардоштани некўаҳволии мардум саҳми арзандаи хешро хоҳанд гузошт.   

Лола Назархудоева

Муфаcсал...

ИШТИРОК ДАР ИНТИХОБОТ МАСЪУЛИЯТИ ШАҲРВАНДӢ

Тавре иттилоъ дорем бо фармони Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои милллат, Президенти  Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон  аз 4-декабри соли 2019 интихоботи навбатии  вакилони  Маҷлиси  намояндагон ва маҷлисҳои маҳаллӣ  рузи 1-марти соли 2020 таъин шуд.

Низоми интихобот худ падидаи муҳими демократия буда, маҷмўъи муносибатҳои ҷамъиятие мебошад, ки дар алоқамандӣ бо ташкили мақомоти намояндагии ҳокимияти давлатӣ ва ҳуқуқи субъективии шаҳрванд оид ба интихобу интихобшавӣ ба вуҷуд меояд. Дар муҳимтарин принсипи  демократия оварда шудааст, ки халқ сарчашмаи  ҳокимият ба ҳисоб меравад. Аз ин лиҳоз, иштирок шаҳрвандон дар ҳаёти сиёсии давлат ин маъсулияти шаҳрвандии онҳо мебошад.

Барои дар сатҳи баланд гузаронидани интихоботи навбатӣ Пешвои миллат ба мардуми сарбаланди тоҷик муроҷиат намуда қайд карданд, ки агар мо таърихро варақгардон намоем аввалин даргириҳои сиёсӣ дар кишварамон дар солҳои 90-уми асри гузашта маҳз ба хотири интихоботи президенти ҷумҳурӣ сар зада буданд. 

Гурўҳҳои манфиатдори дохилӣ ва хориҷи барои дигарбора тақсим намудани халқи тоҷик ба маҳалҳо ва гурўҳҳо дар байни мардум хар гуна дасисаҳои бемантиқро паҳн намуда, бо шиорҳои бардуруғ  мардумро ба нифоқу тариқаандозӣ дучор карданд. Ба табъи нозук ва муқаддаси миллат таъсир расониданд, садҳо ҷавонони миллатро бо раҳгумиву саргумӣ кашидан ва алангаи оташи ҷанги шаҳрвандиро барафрохтанд. Ҷанги шаҳрвандӣ сабаби марги 150 000 сокини  кишвар  шуд. Роҳбарияти олии мамлакат дар ин давраи муҳими таърихӣ бо сарварии Президенти миллат мӯҳтрам Эмомалӣ Раҳмон сиёсати ғаразноки давлатҳои манфиатхоҳро пешгирӣ намуда, гурўҳҳои мухталифи сиёсиро бо як ҳадаф, бунёди давлати мустақили демократӣ, ҳуқуқбунёд муттаҳид намуданд.

Дар марҳилаи кунуни мо аз он фахр дорем, ки мардуми  сарбаланди кишвари азизамон аз ҳодисаҳои талхи солҳои 90-ум сабақ гирифта дигар ба дассисаҳои гурўҳҳои манфиатхоҳ бовар намекунанд.  Инро мо алакай дар таърихи 1- марти соли равон дарк намудем, ки мардум бо як боварии комил ба оянда дар  интихобот иштирок намуда  вакилони арзандаро интихоб намуданд.   Аммо мутасифона имрўз ҳам он гурўҳое дида мешаванд, ки боз мехоҳанд бо  шиорҳои пучу бемании худ дар байни мардум иғво андозанд. Даъво бар он доранд, ки интихобот ноодилона гузашт. Дар шабакаҳои иҷтимоӣ ҳар гуна таблиғоти бемаънӣ пахш мекунанд.  Пас мо ҳам бо боварии комил ба Шумо мегўем, ки интихоботи навбати аз тарафи мушоҳидони байналмилалӣ пурра зери назорат буда ба таври шаффоф гузаронида шуд.

Насим Саидраҳмонов

Муфаcсал...

Шафофияти интихоботи кишвар гувоҳи демократист

Дар солҳои аввали ба даст овардани истиқлолият кишвари азизу ҷавони мо ҳамчун давлати соҳибихтиёр, демокративу ҳуқуқбунёд ва дунявию ягона шинохта шуд. Ҳизбҳои сиёсии кишвар чун нерӯи созандаву бунёдкор масъулияти худро барои амалӣ гардонидани орзуву омоли мардуми сарбаланди кишвар, барои имрӯзу фардои Ватану миллат ва таъмини зиндагии шоистаи мардумро хуб дарк намуда, бо пиёда сохтани ҳадафҳои Барномавии худ барои татбиқи мақсадҳои бунёдкорона кӯшиш ба харҷ доданд ва дода истодаанд.

Дар кишвари мо имрӯз бисёрҳизбӣ арзи вуҷуд дошта, аз байни онҳо ягона ҳизби наҳзатии Шумо аз моҳи сентябри соли 2015 инҷониб ба Ташкилоти экстремистиву террористии Ҳизби наҳзати исломӣ табдил ёфтааст. Имрӯз ин ҳизб ба радди маъракаву нафрати мардум гирифтор шудааст ва ҳеҷ боварие ба ӯ намондааст. Дили мардум кайҳост шикастааст, ҳатто худ шикаст хӯрдед ва мехоҳед, ки боз ба ҳизби дигар халал расонед... Чаро дар тафовут бо дигар аҳзоби сиёсӣ фарқ намегузоред?

Имрӯз дар майдони сиёсӣ ва дар интихоботи баргузоргардидаистода ягон монеае вуҷуд надорад ва пеши ягон аҳзоби сиёсӣ дар маърӯзаву баромад ва ё таблиғу ташвиқ гирифта нашудааст. Ҳар намояндагони ҳизбҳои сиёсӣ бо баҳси солиму созанда байни халқ барномаҳои пешазинтихобтӣ ва андешаҳои худро баён доштанд, ки дар он ҷо фақат рақобати солиму созандаро мушоҳида намуд.

ТЭТ ҲНИ ҳатто ҳангоми фаъолияти қонунӣ доштанаш ва то ҳол аз хориҷи кишвар истода, бисёрҳизбиро ба яккаҳизбӣ унвон медиҳад ё аз баргузории интихобот норозигӣ баён месозад, ки ин хатои маҳз аст. Бояд хотиррасон сохт, ки ТЭТ ҲНИ кайҳост, ки ҳуқуқи баёни андешаро оид ба ин ё он аҳзоби сиёсӣ ва ё сиёсати давлату ҳукумат ва ташкилу баргузории интихобот надорад, надошт ва минбаъд низ сокинони мамлакат ба инобат нахоҳанд гирифт. Зеро амалҳои ношоиста, пасипардагӣ ва ғайриинсонии ин ҳизби мамнӯъшуда буд, ки мардумро ба нобаробариву ноадолатӣ тела медоду то ҳанӯз рашк мебарад.

Дар охир ба М. Кабирӣ а дигар бадхоҳони кишвар хитоб карда мегуям, ки «ман ҳамчун як фарди Тоҷикистон, рӯзи 01-уми марти 2020 дар интихоботи номзадҳо ба Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олӣ, малисҳои вакилони халқи вилоят, шаҳру ноҳияҳо ва мақомоти худидоракунии шаҳраку деҳот иштирок намудам ва бо чашми хеш дидам, ки ин чорабинии сиёсӣ дар сатҳи зарурӣ бидуни ТЭТ ҲНИ дар фазои сулҳу субот, оромӣ ва демократӣ сурат гирифт ва ба натиьаи шаффофи он ман боварии комил дорам.

Пирумшо Саодатқамов, нафақахур,

сокини шаҳри Хоруғ

Муфаcсал...
Subscribe to this RSS feed

Log in

create an account