Мақолаҳо

ЯК ПОРЧА ЗАМИНИ ХУД МУҚАДДАС ДОНЕМ

Бо шарофати истиқлолият ва озодии кишвари маҳбубамон, меҳнати  заҳматқарини мардум, сатҳи худшиносӣ, эҳсоси ватандорӣ, ватани маҳбубамон дар миқёси ҷаҳон шинохта шуда  соҳибэҳтиром гардид.

   Ҳамагон аз он ифтихор доранд, ки Президенти кишвар, Пашвои миллат ба хонадони якояки тоҷику тоҷикистонӣ сулҳ оварда  сулҳофар гардиданд ва  он сулҳи бо баҳои  ҷон ба даст оварда,  Тоҷикистон ва миллати  тамаддунофари онро ҷаҳон  муаррифӣ намуд.

  Дар ҳамин замина бо тамоми кишварҳо дӯстиро барқарор намуда, шукронаи онро дорем, ки мо тоҷикони сулҳхоҳем,  зеро ниёгони мо  аз азал сулҳпарвару  дурандеш ва саховатпеша буданд.

 Хушбахтона, дар кишвари демократӣ ва ҳуқуқбунёди мо ҳаёти  осоиштаи мардумон ва рушди бомароми  давлат таъмин аст ва таърих гувоҳ аст, ки тоҷикон барои якпорчагии давлати худ,  ҳифзи муқаддасоти миллии камари ҳиммат бастаанд.

 Мо бо давлатҳои ҳамсоя робитаҳои дӯстиро барқарор  намудаем ва ҳамеша баҳри  такмили  дӯстиву  густариши бародарӣ роҳҳои тағриби сиёсати сулҳпарваронаро ҷустуҷӯ дорем.

 Дар ин лаҳзаҳо бевосита  ашори Турсунзодаи ширинкалом ёд меояд.

            Шодам, аммо мехурам ғамҳои халқи дигаре

            Дар назар меоварам тороҷ гашта кишваре…

Имрӯзҳо аз он дар  таассуфем, ки дар давлати ҳамсарҳади мо  Афғонистон модарон аз беадолатӣ ашкрезонанд.

Ҳеҷ тасаввур намекардам, ки бародарони Қирғизтабори мо барои ғасб намудани замини давлати ҳамсоя хунрезӣ мекунанд. Зеро  мақсади ҳамаи миллатҳо  осудагии кишвар  ва зиндагии шоистаи мардум аст.

Дар ватани маҳбуби мо бо қирғизтаборҳои тоҷикистонӣ дӯстӣ ва хешутаборӣ барқарор гаштааст. Аз соҳибистиқлолии Тоҷикистони азиз ҳар ду миллати тамаддунофари тоҷикистонӣ  шодкоманд.

Вазифаи  мудофиаи  сарҳад    муқаддастарин қарз ва фарзи ҷавонмардист,   лекин набояд  фаромӯш сохт, ки он чиро ба худат нахоҳӣ, ба дигарон низ набояд раво бинӣ. Муҳимтарин вазифаи ҳар як инсон муайян кардани муносибати тафакур ба воқеият, яъне ба ҳақиқат аст. Сарҳадбон фарзанди вафодори модар- ватан  аст ва баҳри ҳимояи  як порча хоки муққадаси Ватан ҷонфидоӣ мекунад.  Ҳимояи ватан на танҳо вазифаи  марзбон, балки қарзи фарзандии ӯст.

Фарзанди вафодори ватан ҳеҷ гоҳ  ба хунрезиҳои ваҳшиёна  роҳ намедиҳад, ӯ намегузорад, ки пои нохалафон  бар замини  поку муқаддаси  модар – Ватан расад.

Мунираи  Саодатшоҳ, омӯзгор

Муфаcсал...

ХИЁНАТ БОЗГАШТ НАДОРАД!

Дарк намудани таърихи гузаштагон, шинохти худ ва дар зиндагӣ  интихоб  намудани  роҳи дуруст аз инсони асил дар навбати аввал  як вазифаи  муқаддастаринеро  талабгор аст, ки он  ватандўст  ва вафодор  будан ба Ватан  - Модар  аст. Агар дар ботинамон  муҳаббати  Ватан, арзишҳои  миллӣ ва ахлоқи  ҳамидаи  инсониеро  парварем, ҳеҷ гоҳ  намегузорем, ки хоине, ватанфуруше зиндагии   осоиштаи  миллати моро ба нестӣ барад.

Давлати соҳибистиқлоли мо   фоҷиаҳои  зиёдеро  аз сар гузаронидааст, вале  ба ҳамаи душвориҳо  нигоҳ накарда, аз касе дасти мадад  намепурсидаву  нохалафе, ҷангҷуе ва фитнаангезеро  ба сари миллати  худ наовардааст.

Имрўз мутаасифона  фарзанди тоҷик (оё метавон ўро фарзанд номид ?)  аз минбари баланд бо фиребу   дасисабозиҳои  душманони  миллат садо баланд мекунад. Яке гуё барои  осудагии миллат «мубориза»   мебараду дигаре  баҳри адолати  замон кўшиш мекунад.

САҲА  бо «ёри» - и худ чунон меҳрубони онҳо  гардидааст, ки аз номи Ҳизби Наҳзати Ислом «адолатпарвар» гардидааст.

Он марде, ки саранҷоми оилаи худро бар души занаш гузошта, худ сафари  Варшава мекунаду аз дуриҳои дур зидди давлати осудаи мо сухан мекунад.

Хонандаи  закӣ хуб сарфаҳм  меравад, ки  сухан дар бораи  Ҳалим Шерзамонов  ва Муҳиддин Кабирӣ меравад.

Он шахсоне,  ки  иѓвогаронро  мепарастанду  осудагии  ватанро бо нияти  нопокашон  халалдор  месозанд, барои онҳо аз осудагии мардуми Ватан дида нооромӣ ва пулу  мол дар мадди аввал меистад.

Дар Ватан аз нияти  нопоки онҳо хабардоранд ва ба дасисаву баромадҳои  онҳо  на ҳама  боварӣ  ҳосил  мекунанд.  Пас саволе матраҳ  мегардад, оё ў ҳуқуқи  маънавие дорад, ки аз номи сокинони давлати  соҳибтамаддуни мо сухан намояд.

Сарвиноз  Додихудоева, донишҷў

Муфаcсал...

БОЗИҲОИ НАВБАТИИ НАҲЗАТИЁН ДАР САҲА

Наҳзатиёни ифротӣ, ки аз шикасти худ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон қаноатманд нагардида, роҳ сўи Аврупо гирифтаанд, имрўз мехоҳанд дар нишасти САҲА оид ба ченаки инсонӣ аз ҳадафҳои ғаразноки худ ҳифз кунанд. Чихеле ки шоир мегуяд «Бирав аз гузаштаи рўзгор баҳра бигир» Муҳиддин Кабирӣ аз саргузашти бадбахтонаи худ хулосаи зарурӣ набароварда, имрўз боз роҳи террору экстремизмро пеша намудааст.

 Ташкилоти экстремистӣ - террористии «Паймони миллии Тоҷикистон» бо сафарбарии намояндагони худ ба шаҳри Варшава, ки онҷо нишасти САҲА баргузор гаридида истодааст, мехоҳад симои сохти конститутсионии Тоҷикистонро дар назди оламиён бадном созад. Ин ҳам як бозии навбатии наҳзатиён аст, ки мехоҳанд дар амалигардии мақсаду ҳадафҳои хоҷагони хориҷиашон нақши худро гузоранд. Ҳар як наҳзатӣ, ки имрўз ба сўи зодгоҳи худ санг мепартояд ва ба бадном намудани миллати тоҷик машғул мебошад, то ҳол дарки он накардааст, ки баръакс ў худ ва авлоди худро ба доми бадбахтӣ гирифтор сохта истодааст. Зеро фардо баҳри пайдо намудани мавқеи худ дар ҷомеа насли ояндаи чунин авлод ҷиҳати манфӣ муаррифӣ гардида, ҳамчун зодаи оилаи хоинҳо шинохта мешавад.

Аз ин рў ҳар як шаҳрванди ватандўсти кишварро зарур аст, ки барои хунсо сохтани мақсадҳои наҳзатиён сарҷаъмона мубориза бурда, ниқоби аслии наҳзатиро ба аҳли зиёи олам нишон диҳанд. Ҷавонон, ки пешбарандагони ояндаи сиёсати Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошанд,  дар раванди фош сохтани ҳадафҳои аслии наҳзатиён иштирок намуда, ҳиссагузори таъмини устувории сохти конститутсионӣ бошанд.     

 Мазабшоев Аҳтам,

Сокини шаҳри Хоруғ

 

 

Муфаcсал...

БАДХОҲОН БА МАҚСАД НАМЕРАСАНД

Ду рўз қабл дар шаҳри Варшава чун ҳамасола ҳамоиши навбатии солонаи Дафтари ниҳодҳои демократӣ ва ҳуқуқи инсони Созмони Амният ва Хамкорӣ дар Аврупо бо иштироки намояндагони қариб 60 давлати дунё ба кораш шуруъ намуд. Аз руи гузоришҳои шабакаҳои иҷтимоӣ намояндагони наҳзатиҳои ватангумкардаю роҳгумкардаи тоҷик, гирди толорҳое, ки ҷаласаҳои ин созмони кайҳо нуфузашро дар байни ҷомеаи демократӣ аздастдода мегузаранд, чун шаҳпараки гирди шамъ парвона тор метананд ва ба ҳар дару тиреза бо иҷозаву бе иҷоза сар мехалонанд, бехабар аз он ки гапи хоҷагони ин даргоҳро барои духурагиашон  ҳатто дарбонҳои он писанд намекунанд. Аз он ки САҲА чанд сол пеш чанд дақиқае минбарашро дар ихтиёри наҳзатиҳои ватангумкарда, аниқтараш аз Ватан оқшуда гузошт, обрўяш дар Тоҷикистон ба сифр баробар шуд. Мантиқи сухан дар он ки магар он чор раҳгум, ки дасташон дар Ватан оғуштаи хуни бегуноҳон буд, аз чунин минбари баланд аз номи мардуми тоҷик сухан гуфтан ҳуқуқ доранд. Мақасад аз сархалонии наҳзатиҳо ба бисёр созмонҳои ҷаҳонӣ, аз ҷумла САҲА туҳмату туҳматбофӣ, иғвоангезӣ, бадном кардани Ҳукумати Тоҷикистон, аҳли зиёи он аст. Дарбадарию туҳматкобӣ онҳоро ба ҷое бурдаст, ки тақвими солро ҳам фаромўш кардаанд ва дар гумонашон Тоҷикистон ҳануз дар солҳои навадуми асри пеш асту гумроҳ кардани мардум осон аст. Онҳо бар хаёли онанд, ки дар солҳои навадуми асри пешин қадам мезананд ва мехоҳанд «обро лой карда ба моҳидорӣ машғул мешаванд», бехабар аз он ки акнун аср ҳам дигару одамон ҳам дигару ҳукумат ҳам тавоною боиқтидор аст.  Акнун мардуми тоҷик, ҳатто тифлаконаш ҳам медонанд, ки он нафароне, ки ҳатто дар боғи худ як ниҳол нашинондаанд ва дар кишварҳои Аврупоӣ чун лулизанон гадоӣ мекунанд ва  бар умеди давлату давлатдорӣ  ҳастанд, хаёлашон хом аст.

 Назар Олимшо,

 шаҳри Хоруғ 

 

 

 

 

 

 

 

 

Муфаcсал...

ВАТАНХОҲӢ Ё МОҶАРОҶЎӢ АЗ МИНБАРИ САҲА

Дар марҳилаи имрўзаи таърихӣ, зиддиятҳои ҷаҳонӣ барои ҳар як  сокини ҷумҳурӣ ва ҳамватанони берун аз кишвар  таъмини осудагӣ ва амну амонии Ватан муҳимтар аз ҳамаи мақсадҳо буда, ҳар як нафари меҳандуст бояд дар таҳкими он саҳми бегаразона гузорад.  Таърихи талхи солҳои 90-ум, моро ҳушдор медиҳад, ки  барангехтани низоъ, айбдоркунӣ ва амали кур курона  дар сиёсат, иҷрои мақсадҳои давлатҳои манфиатдор чи гуна фоҷиаи вазнинро ба бор оварда   мушкилотҳои зиёдро барои миллат эҷод намуд.  Ҳануз овози садҳо қурбониёни солҳои 90-ум- ҳамдавронони мо, ки аз замони истиқлол   умеди зиёд доштанд, ба гуш меояд.  Аммо бадбахтона низоъҷўӣ, коштани тухми кинаву адоват, ҳам айбдоркунӣ, маҳалгароӣ ва мазҳабгароӣ миллатро  қисмат карда, алангаи ҷангро барангехт ва фоҷиаи гушношунидро ба бор овард.  Мутаасифона қисме аз ҳамватанони мо аз чашмаи ҷаҳолату таассуб об хурда барои  пиёда намудани  мақсадҳои  ғаразноки хеш ва доираҳои манфиатдори хориҷӣ  ба ин аланга равған мерехтанд. Умеду орзуи садҳо ҳамватанони мо ба бод рафт.  Ҷойи андешаи ҳазорсолаи таърихии пиндори нек, гуфтори нек, рафтори некро андешаи аҳриманӣ, бадгуӣ, кинаварзӣ ва рафтори ғайринсонӣ фаро гирифт. Барои аз байн бурдани ин оқибати шуми иҷтимоӣ ва бадбахтии миллат чи қадар душвориҳо паси сар, захмҳо марҳам ёфтанд ва торҳои канда пайваст шуданд ва  миллат ба ҳам омад.

Барои мо имрўзиён ва ояндагон зарур аст, ки аз ин тачрибаи талх сабақ андухта, роҳу равиши пешрафти  миллат ва амну амониашро ҳифз намоем. Аз қадимулайём дар байни халқ  сухане аст, ки  табиби дарди ҳар оила худи ҳамон оила аст.  Дуди хонаро равзан медонад, бинобар ин дар бораи  мушкилотҳои дохилии миллат, ҳаммиллатон дар чор тарафи дунё ҷор задан ва аз онҳо имдод хостан аз тарафи ҳамватанони мо айбест аз камоли инсонӣ. Чунки ин рафтор ба анъанаи миллӣ ва арзиши инсонӣ ҳамқирон нест. Вакте, ки марҳами дарди хешро  аз бегонагон умед менамоӣ. Бехабар аз он, ки онҳо чи мақсадҳои ниҳонӣ доранд. Бинбар ин иштироки гурўҳе аз ҳамватанон аз он ҷумла Алим Шерзамон дар ҳамоиши рўзҳои 16-19 сентябрии  Созмони Амният ва Ҳамкорӣ дар Аврупо, ки худро  ҳомиёни амният медонанд ва аслан такондиҳандаи низоъ, муҳаррики  таъминкунандаи   манфиату мақсадҳои давлатҳои алоҳида мебошанд, боз як моҷароҷуии навбатӣ мебошад.

САҲА аз як ҷониб мубориза бар зидди терроризмро ҳадафи худ қарор дода аз тарафи дигар дар кадом минтақае, ки  ҷонибдорони исломи сиёсӣ фаъол мегарданд, онҳоро пуштибонӣ менамоянд. Аз ин ҷиҳат хатогии сиёсии хешро  дарк кардан, аз он  пушаймон шудан ва тавба кардан ҳам  сифати  мардонагӣ ва ҳам арзиши инсониву исломӣ мебошад.

Мо гуруҳи сокинон  аз он изҳор менамоем, ки  ба хотири  саҳифахои талхи солҳои 90-ум, ба ҳурмати курбониёни  ҷанги бародаркушӣ  мо бояд аз ҳама гуна  кинаҷўӣ, низоъандозӣ, таҳқири шахсият, бадномкунӣ ба хотири пешрафти миллат  даст бардорем.

 Як гурўҳ сокинони ш. Хоруғ:

Ҷумъа Беҳрон,

Таҳминаи Саодатқадам,

Суҳроби Мирзошо,

Ниёзалӣ Қамбар,

Ҷаббори Хуҷаназар,

Лолаи Назархудо,

Дидоршои Насриддин,

Насим Саидраҳмон,

 Юсуфбеки Шодмонбек,

 

Муфаcсал...

ДАР ТОҶИКИСТОН БО ТОҶИКОН БОШЕД!

Имрӯзҳо тамоми мардум гуш ба Варшава доранд. Дар ин шаҳр ҷаласаи САҲА баргузор мегардад. Ва ният аст, ки аз номи Тоҷикистон низ дар он ширкат менамоянд ва баромад мекунанд. Мувофиқи шунид, яке аз онҳо  Алим Шерзамонов мебошад. Агар Ҳалим Шерзамонов дар Точикистон, дар зодгоҳаш дар Бадахшон дар қатори мардуми ин диёр истода, барои ободии Бадахшон заҳмат мекашид, беҳтар мебуд.  Имруз Тоҷикистон ва зодгоҳат Бадахшон дар фазои софу беғубор даст ба ободиву созандагӣ зада пеш рафта истодаанд. Хуованд ба мо як маротиба умр насиб кардааст ва рисолати таърихии мо қадре ҳам бошад, обод кардани зодгоҳи аҷдодии худ мебошад.  Имруз Бадахшон проблемаҳои дохилии худро дошта ба фарзандони худ нигарон аст, аммо Ҳалим ба  мамлакати бегона рафта барои халқи худ «ғамхор» шудааст. Ин ғамхорӣ ба хотири чӣ бошад?  Агар ба хотири пешрафти Бадахшон бошад, Халим биёяду дар байни мардуми худ меҳнат кунад, баромад кунанд, ободонӣ кунад. Шарт нест аз як мамлакати бегона истода, дар ҷаласаҳои бегона  бо қисмати миллату халқи худ бозӣ кард.  Худо медонад, бегонагон аз дур қисмати халқи моро ба некӣ ҳал намоянд. Таърих нишон медиҳад, ки ҳеҷ шахси сиёсии бегона  бе манфиати шахсии худ мулки дигарро обод накардааст ва намекунад. Бинобар ин имрузхо дилсузи халку миллат будан ин дар ватан бо халқи худ будан, бораи халқи худ заҳмат кашидан аст.  Чароки пешрафту муваффақият, ободонии ҳар як давлат  дар ҳамдастӣ, муттаҳидӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва бо ҳам будан аст.

С. Баҳодур

Муфаcсал...

САҲА оташфурӯзи ҷангу ҷудоии миллатҳо аст

Ба ҳамагон маълум аст, ки аз 16-уми сентябри соли ҷорӣ дар шаҳри Варшаваи Лаҳистон Конференсияи ҳарсолаи Созмони Амният ва Ҳамкорӣ дар Аврупо вобаста ба «Ҳуқуқу озодиҳои инсон» баргузор шуда истодааст. САҲА ҳамчун ташкилоти байналмилалӣ 1-уми августи соли 1975 таъсис ёфта, вазифаи асосии он пешгирӣ ва ҳалли ҳар гуна муноқишаҳои минтақавӣ ба ҳисоб меравад. Айни замон 57 давлати дунё, ҳамчунин Ҷумҳурии Тоҷикистон, аъзои ин созмон мебошанд.  

Оё имрӯз ин созмон ба салоҳияти худаш созгор аст? Албатта не, зеро сиёсати духӯрае, ки роҳбарияти САҲА роҳандозӣ намуда истодааст, боиси паст гардидани обрую нуфузи Созмон дар арсаи байналмилалӣ шуда истодааст. Оиди кадом ҳамкорӣ ва таъмини амният мо ҳарф мезанем, вақте, ки ин ташкилот рӯирост роҳбарон ва тарафдорони ҳар гуна ташкилоту равияҳои террористӣ – экстремистиро тарафдорӣ ва дастгирӣ мекунад.

Ба ёд оред, соли 2016 дар конфронси САҲА намояндагони «Ҳизби наҳзати исломӣ» омада, тазоҳурот гузарониданд. Имрӯз ҳам, мо шоҳиди он ҳастем, ки Муҳиддин Кабирӣ ва дигар пайравонаш дар конфронс овоз баланд карда истодаанд. Чӣ гуна роҳбарону аъзоёни ташкилотҳои террористию экстремистӣ, ки дар кофтуков эълон гардидаанд, аз тарафи САҲА дастгирӣ меёбанд.

Бубинед, дар толорҳои САҲА намояндагони ташкилоти террористӣ – экстремистии «Паймони миллии Тоҷикистон» таҳти муҳофизат қарор дошта, ба онҳо тамоми шароит барои пешбурди фаъолияти тӯҳматангез ва иғвоангезона муҳайё шудааст. Ба ҷониби расмии Тоҷикистон аққалан аксбардорӣ иҷозат намедиҳанд.

Нигоҳ ба ин намоишномаи САҲА водор ба он месозад, ки созмон бозичаи дасти абарқудратҳо буда, баҳри расидан ба ҳадафҳои стратегии онҳо истифода мешавад.

  Хушбахт Некқадамов,

сокини ш.Хоруғ

Муфаcсал...

САҲА - ҶОНИБДОРИ ТЭТ ҲНИ

Вазъи имрӯзаи ҷаҳон аз он шаҳодат медиҳад, ки тамоми қувваҳо ва созмонҳои террористӣ экстремистӣ аз ҷониби созмону ҳаракатҳои байналмилалӣ ва кишварҳои абарқудрат дастгирӣ  мегарданд.

         Роҳбар ва намояндаҳои созмонҳои террористӣ аз қабили ТЭТ ҲНИ раводиди ҳамсони «раводиди шенгенӣ» доранд ва бемушкилот сарҳади давлатии ин ё он кишвари Аврупоро убур доранд.

         Новобаста аз ин намояндаҳои созмонҳои байналмилалӣ бо овози баланд аз минбарҳо суханронӣ намуда, аз чунин созмонҳои террористӣ ва  гуруҳҳои тундрав пуштибонӣ менамояд. Бо ин амалҳои худ дар байни ҷомеаи ҷаҳонӣ худро ҳамчун ҳимоятгарӣ  муҳоҷирони сиёсӣ дар хориҷи кишвар муаррифи менамояд. Вале дар асл САҲА яке аз созмонҳое мебошад, ки нооромии кишварҳои манотиқи Осиёи Марказиро хоҳон аст.

Бар тамоми ҷомеаи ҷаҳонӣ маълум аст, ки фаъолони ТЭТ ҲНИ ҳамчун  хоинони миллат пас аз кўшиши табаддулоти давлатӣ дар моҳи сентябри соли 2015 ва ноком гаштан, сараввал дар кишварҳои ба ном исломӣ ва сипас рў ба ғарб оварданд. Айни ҳол бо ақидаҳои ба истилоҳ «меҳанпарастӣ, ҳуввияти миллӣ» дар Ғарб алайҳи миллат баромада намуда, кўшиш ноором намудан вазъиятро дар минтақа доранд.

Дар кишвари ҳамсарҳади мо ҶИА аз соли 1979 ҷанг идома дошта, тамоми абарқудратҳо бо баҳонаи ором сохтани он қувваҳои низомии худро ба он ҷо ворид намуда, ин кишварро ба майдони ҷанг барои қувваозмоӣ ва санҷиши силоҳу аслиҳаҳои ҷадиди худ табдил додаанд. ҶИА худ қудрати ҷори намудани суботро дар кишвараш дорорад, чаро оромаш намегузоранд. Чунки дар он ҷо манфиате барои ин ё он абарқудрате мавҷуд аст. Барои чӣ таваҷҷуҳи САҲА дар кишварҳои пасошуравӣ ва кишварҳои исломӣ беандоза зиёд аст. Барои он ки ин ташкилот танҳо манфиатҳои ғарбиёнро ҳифз менамоянд. Ҳеҷ падар фарзанди худро хор шудан намемонад ва ҳеҷ давлат манфиатҳои кишвари бегонаро аз манфиатҳои худ боло намегузорад.

Пас он нафароне, ки дар хориҷи кишвар гуруҳеро бо номи «Паймони миллии Тоҷикистон» таъсис додаанд, ки маъмулан пайравони морсифати талбандаро мемонанд. Барои шиками худро сер намудан ба ҳамагуна амали зишт омода ҳастанд. Ҷанги шаҳрвандӣ магар барои миллати мо сабақ нагаштааст, ки боз модари тоҷик чунин фарзандони дуруяро тавлид ва аз пистони муборакаш шир додаст. Ё чунин афрод аз шири хар ва ё ҳайвони дигар нўш кардаанд, ки ба қадри модар Ватан намерасанд.

Гарчанде, ки имрӯз дар Точикистони азизамон амнияти кишвар   ба дараҷаи олӣ таъмин гардида бошад ҳам ҳанӯз ҳам бадхоҳони миллату давлат, ҳизбу ҳаракатҳои тундрав ба мисли ТЭТ ҲНИ, ният доранд, ин амнияти кишвар сулҳу суботи ҷомеаро ноором созанд.

Муфаcсал...

АЗ НИШАСТИ САҲА ТО “СТАНДАРТҲОИ ДУГОНА”

Ё киҳо террористонро ҳомии“озодӣ”

ва “демократия” мешуморанд?

Давоми чанд рӯз аст, ки дар пойтахти Лаҳистон, шаҳри Варшава нишасти навбатии Созмони Амният ва Ҳамкорӣ дар Аврупо (САҲА) баргузор мегардад. Хушбахтона чун ҳамасола дар он ҳайати расмии Ҷумҳурии Тоҷикистон низ ширкат намуда, аз минбарҳои баланд нуқтаи назари воқеии мардум ва Ҳукумати мамлакатро баён мекунанд. Имсол ҳам дар шабакаҳои иҷтимоӣ, сомонаю расонаҳои ватаниву хориҷӣ баромадҳои пурмуҳтаво ва далелҳои мушаххаси ҳайати расмии Тоҷикистонро пайгирӣ карда, ба хулоса омадан мумкин аст, ки намояндагонамон бо омодагии комил дар нишасти мазкур қарор доранд.

Ҳоло итминон дорем, ки ҳайати Тоҷикистон манфиату шарафи тоҷиконро дар назди ҷаҳониён ва ҳам ҷонибҳои мухолифу хоинонии бурунмарзӣ сарбаландона ҳимоя намуда, ба ҳар гуна суолу пурсиш посухи мувофиқу аниқ медиҳанд. Дар акси ҳол, кӣ будани душманони миллат дар симои Кабириву Ш. Гадоев, А. Шерзамонову дигарон ва чӣ будани САҲА – ро ба қадри кофӣ медонем ва ба ҳама хел ситезаҷӯиву майдонталабии хоинону ҳомиёни онҳо омодаем.

Маълум аст, ки бархе аз созмонҳову кишварҳои ғарб аз “стандартҳои дугона” - и худ даст накашида, баръакс онҳоро мавриди корбурди сиёсати берунаи хеш қарор медиҳанд. Бо ибораи дигар чунин тасмимгирии созмону кишварҳои ҳамсон аз он шаҳодат медиҳад, ки кадом расонаҳову шабакаҳои идеологӣ ба манфиати онҳо кор карда, то чӣ андоза аз ҳодисаву воқеаҳои қаблан рухдода дар Тоҷикистон ҳангома месозанд, онҳоро пайваста дастгирӣ мекунанд. Яъне ҳам бо гранту маблағҳои калони ғарбӣ ва ҳам дар нишасту мурофиаҳои сатҳҳои гуногун. Лекин кадоме, ки бо ғарб ҳамақида набошаду ҳақиқатро бозгӯ мекунад ба ӯ бо тарзҳои дигар муносибат карда мешавад.

Чунин мунофиқию риёкорӣ, ки асосан дар робита бо инқилобҳои рангаи давлатҳои гуногуни сайёра сурат мегирад, мисоли оддӣ шуда метавонад. Кишваре, ки арзишҳои ғарбиро ҷонибдор несту ба истилоҳ “тиллои сиёҳ” ё худ нафт дорад, дар ҳол сӯи он инқилобу эътирозҳои зиддиҳукуматӣ роҳандозӣ мегардад ва ниҳоят баъзеҳо дар ин маврид аз роҳу усулҳои ба худашон хос истифода мекунанд.

Дур намеравем. Ҳодисаҳои кишвари Украинаро ҳамагон хуб дар ёд доранд. Инқилоби ранга аз куҷо сурат гирифту кадом кишварҳои манфиатхоҳ аз аввал онро ҷонибдорӣ намуданд ва худи ВАО – и ғарб чӣ гуна арзишҳову идеологияро тарғиб карданду вазъи сиёсӣ, иқтисодиву иҷтимоии кишвари болозикр бо чӣ анҷомид ва ҳоло дар кадом сатҳ қарор дорад?!

Нақши худи САҲА – ро дар он бинед, ки оё ин тасодуф буд, ки 27 – уми марти соли 2014 созмон дар шахсияти намояндагии хеш оид ба масоили озодии ВАО Дуни Миятович қатъи фаъолияти шабакаҳои телевизионӣ ва расонаҳои хориҷӣ, бахусус шабакаҳои Руссияро дар Украина маъқул донист.

Ё чаро САҲА феълан бо ташкилоти террористию экстримистии ҲНИ ва саркардагону аъзоёни ӯ равобит дошта, онҳоро ба нишастҳои сатҳи байналмилалӣ даъват мекунад. Магар чунин аъзоён чанд сол қабл дар Тоҷикистон кӯшиши табадуллоти низомиву зиддиҳукуматӣ накарда буданд? Чаро ба ҳамаи ҷиноятҳои содиркардаи ҲНИ аз тарафи САҲА чашмпӯшӣ карда мешаваду замоне дар Тоҷикистон ҳодисае ба миён ояд, дар ҳол аз он ҳангома сохта мешавад?!

Ёд дорам худи ҳарфҳои Президенти кишвари ҷангзадаи Сурия Башор Асадро, ки дар як мулоқоти хеш бо рӯзноманигорон хеле ба маврид гуфта буд: “Ғарб нисбати терроризм муносибати мунофиқона дорад. Ғарб фақат онҳоеро “террорист” мешуморад, ки ғарбиҳоро мавриди ҳамла қарор медиҳанд. Аммо вақте ки террористон ба мо ҳуҷум мекунанд, онро ғарб “инқилоб”, “озодӣ”, “демократия” ва “нақзи ҳуқуҳҳои башар” медонад.”

Бале, теъдоди чунин далелҳо кам нестанд, ки давлатҳои манфиатҷӯ бо гурӯҳҳои гуногуни экстремистӣ ва муташаккили ҷиноятӣ ҳамкорӣ карда, дар интиҳо аз онҳо қотилону террористоне месозанд, ки тамоми оламро зери ҳадафҳои нопокашон қарор дода,  чунин тамоюлро бо дастони хеш доманадор менамоянд.

Имрӯз дар баромаду суханронии душманони берунмарзӣ ва навиштаҳои сомонаҳои хориҷӣ ба Ҳукумати кунунии мо ҳам ошкоро таҳдид карда мешавад, ки ҳокимиятро меросӣ намудан ва ё барои сиёсатмадорони ҷонибдори демократия дароз мондан дар мансаби роҳбарӣ иқдомест нобахшиданӣ. Бале, ҳамаи ин лафзҳои тумтароқу суханбозӣ маҳз аз тарафи расонаҳои ғарбиву душманони миллат садо медиҳанд.

Вале танҳо назаре мебояд ба давлатҳои ғарб ва таърихи начандон дурашон, ки чӣ гуна мо дар онҳо “сиёсатмадорони дарозумр” – ро мебинем. Мисоли оне ки Кантслери кунунии Олмон Ангела Меркел алакай 10 сол дар ин мақом қарор дорад. Ё нахуст – вазири пештараи Англия Тони Блэр ҳам 10 сол дар мақоми олии роҳбарикунандаи давлатӣ қарор дошт. Инчунин собиқ Президенти Фаронса Жак Ширак 12 сол президент буд ва ё Сильвио Берлускони, нахуст – вазири пешинаи Италия бошад чор бор дар ҳамин вазифа таъйин шуда буд ва чунин мисолҳо бешуморанд.

Хуллас, ҳоло чунин қудратталабиҳо ва дахолати ошкоро ба корҳои дохилии ҳар як кишвари ҳуқуқбунёд аз тарафи созмону давлатҳои манфиатхоҳ бараъло мушоҳида мешавад. Кабириву Гадоевҳо, Шерзамонову ҳаммаслаконашон ва дигар “Паймон” - у ташкилотҳои ҳархелаи онҳо танҳо асбобу лавозимотеанд, ки ҳомиёнашон мехоҳанд, ба қадре ба онҳо “судманд” аз чунин асбобу бозичаҳо истифода кунанд.

Олим СИНАВБАРШОЕВ, таҳлилгар

 аз ноҳияи Шуғнони ВМКБ

Муфаcсал...

Приграничные вопросы и политические раздражения

Subscribe to this RSS feed

Log in

create an account