Фасодкории падару писари бадном

Муҳаммадиқболи Садриддин писари Саидмуродзода Қаландар яке  аз роҳбарони ҳизби мамнӯъ дар Тоҷикистон –Ҳизби эҳёи ислом

Эвропа вафот кард. Қаландар дар собиқ шаҳри Қурғонтеппа зиндагӣ дошта, яке аз пайравони содиқи пешвоёни ҲНИ буд,ки ҳамеша вазоифи масъулро ба зимааш месупориданд.

Ҳанӯз аз солҳои 80 ум ин гӯҳи сарсупурда , барои таъсиси ҳизби исломӣ талош доштанд. Дар нашрияҳои пинҳонии аз хоҷаҳо гирифта ,буклету варақаҳо нашр намуда,пинҳони паҳн мекарданд.

Кор ба ҷое,расид,ки ин пинҳонкорон фош гардида, ба маҳкама кашида шуданд. Бо таъсиси ҲНИТ Саидмуродзода Қаландар бо тамоми муридонаш ҷавону пир аъзои ин ҳизб гардида, фаъолиятихудро идома бахшиданд. Маҳз ҳамин Саидмуродзода Қаландар бо таблиғотгаронаш мардуми деҳқонро аз пахтазорон кашида ба зур ба майдон меоварданд , бо умеде,ки мо давлати исломӣ месозему дину мазҳаби мо озод мешавад.

Ӯ фарзандаш Муҳаммадиқболро низ барои пайрави худ шудан барои таълими дини гирифтан ба дасти муллоҳо дод. Муллоҳои бедин  чун дигар шогирдон ба номуси шогирди нав ҳам расида .ӯро саропо мутеи худ карданд. Бо истифода аз мактаби кӯҳна бо калтаку қамчин ин писарро ба роҳи таълим роҳандозӣ намуданд. Падари беномус аз ин асрори мударисон огоҳ бошад ҳам фарзандашро тавакал карда, ба дасти ин қотилони номуси шогирдон дод.

 Нағмаи ин нағмагарон дер давом накард.Ҳукумати қонунӣ барқарор гардид ва ин  иғвогарон ба давлати Афғонистон фирор карданд. Зеро медонистанд,ки ҷинояти онҳо дар назди давлату миллат нобахшиданист. Дар Афғонистон бо талошҳои ҳаммаслакон дар тақсимоти озуқаворӣ  масъул карда шуд. Вазифаи ин  тақсимоти баробари озуқа дар Тахор ба гурезаҳои тоҷик буд.  Аммо азбаски штаби мухолифини тоҷик бо сарварии Абдулои Нурӣ да ин ҷо  ҷойгир буд, вазифаи аслии ин фидоӣ пеш аз ҳама таъмини ин муллоҳои гуреза буд. Дар мади аввал аз ҳисоби озуқаи мардум Саидмуродзода Қаландар ин муллоҳоро таъмин мекард.

 Дар бахши дуюм  қисми дигарро дуздидаву фиреб карда , ба афғонҳо мефурӯхт, ки ин амали носавобаш имрӯз аз тарафи худи афғонҳо ва худиҳо фош гардид.  Ӯ худро ҳомии дину мазҳаб меҳисобид, дар ҳоле,ки  ба дини ислом,ки ростиву ростгорист рӯирост хиёнат мекард. Хиёнат ба дину мазҳаб ва давлати худ барои ин мардуми авомфиреб як чизи муқаррарист,ки ҳамеша онро содир намуда, дар пардаи ислом худро панаҳ месозанд.

 Писари Саидмуродзода Қаландар Саддриддин пас аз гирифтани сабақи мударисон худ низ яке аз пайравони онҳо гардид. Он ваҳшиёнате,ки муддарисон ба сараш оварда буданд, акнун ӯ ба сари дигарон меовард. Фазои зиндагиаш пур аз фасоди ва разолат гардид. Дар ҳама ҷо  фосиқиву фасодии ин марди дар ин равия тарбия ёфта,амалӣ мегардид зеро дар ҳамин равия тарбия ёфта буд ва аз ин роҳи халосӣ надошт. Бо ин минвол ин гурезаи ҷиноятпеша бо падараш дар Аврупо панаҳ бурданд. Падар дар ғариби фавтид аммо писараш бо Кабирӣ пайваста, муҳарририи саҳифаҳои ӯро ӯҳда мекард.  Ҳоло ҳам ин иқдомро идома медиҳад ва ҳама тӯҳмату бӯҳтонро барчош мекунад.

Акнунх худ қазоват кунед.ки чунин як одами хиёнатпешаву фосид чи гуна метавонад худро мусулмон гирад ва аз ислому ростӣ сухан гӯяд. Оё мардуми ҳушманд ба ӯ эътимод хоҳанд кард.

Ҳаргиз.

 Кори ин бачаи мудариспарварда чунин хоҳад буд . Дар пардаи беномусӣ ва бешарафӣ то охири умр сайр хоҳад кард.

Худкардаро даво нест,

Вовайлои пинҳонӣ

Хуршед

Search